14-11-2009 De week

Mijn week was vrij rustig, alhoewel toch niet helemaal. Ik word geplaagd door verschrikkelijke spierkrampen over heel mijn lichaam. Ze duren soms enkele minuten en dan stopt het weer voor een tijdje, maar één verkeerde beweging en we zijn terug vertrokken. Krampachtig en kronkelend de juiste houding vinden is de enige oplossing. Denk ik… Het is alvast een vraag voor de oncologe dinsdag wanneer ik in het ziekenhuis ben voor de volgende chemo. Gisteren werd er een echo van mijn hart genomen. De waardes vallen gelukkig nog steeds binnen de normen. Minder goed is dat er vocht zit tussen het hart en het hartzakje. Nog niet veel, maar het is wel iets wat opgevolgd moet worden. Toch weer iets wat er bijkomt. Er kunnen veel oorzaken zijn die echter niet uit de beelden afgeleid kunnen worden. Hopelijk gaat het om een ontsteking en is het vocht bij de volgende controle verdwenen. Maandag was een leuke dag. De zaakvoerster van haarkliniek Madena had mij gevraagd om mee te werken aan een reportage voor RTV (lokale televisie Kempen en Mechelen). De bedoeling van de reportage is o.a. mensen te tonen hoe het gaat als je een pruik gaat kiezen. Het was tof om te doen en vreemd genoeg was ik helemaal niet zenuwachtig. In vergelijking met de watertjes die ik al jaren doorzwem, vond ik het niet erg om gefilmd te worden. Ik kom niet aan het woord hoor, het zijn enkel beelden van hoe je de juiste kleur en stijl moet kiezen. Ben zelf benieuwd naar het eindresultaat. De datum van de uitzending staat nog niet vast. Diezelfde dag kreeg ik een fantastische reactie op mijn vorige postje. Via vriendin Anouk die in India woont, kwam ik in contact met judoka Gella Vandecaveye die momenteel een wereldreis maakt. Zij had enkele weken geleden een privé audiëntie met de Dalai Lama (wie mij kent, weet dat ik al lang veel kracht put uit de boeddhistische filosofie) en kreeg van hem persoonlijk een khata, het alom bekende symbolische witte sjaaltje dat de ontvanger geluk moet brengen. Het is een hele eer om dat van hem te krijgen en wat las ik in de reactie van Gella… dat zij dat sjaaltje naar mij opstuurt om mij de moed te geven door te blijven gaan. Er liepen tranen van ontroering over mijn wangen toen ik het las en ik ben er nog steeds van onder de indruk. Gella kent mij niet persoonlijk en toch doet zij zoiets. Wat fijn dat er zulke mensen bestaan. En twijfel er maar niet aan…het sjaaltje zal mij zeker helpen op de moeilijke momenten. BEDANKT Gella!

14-11-2009, Elly Wil je graag een reactie plaatsen of lezen? Klik hier (17)

06-11-2009 Rustig

Ik zou hier nog eens wat moeten schrijven maar wat? Er gebeuren de laatste tijd niet zo veel dingen in mijn leven waarover ik iets kan neerpennen en de diepgaande gedachten die in mijn hoofd zitten komen er momenteel niet uit. Deze week was ik in het ziekenhuis voor de Herceptine en vernam ik dat patiënten van oncologie de vaccinatie tegen de Mexicaanse griep daar kunnen krijgen. De volgende dag terug dus, slechts 5 minuutjes moeten wachten, een prikje en klaar. Van de waslijst bijwerkingen die kunnen voorkomen had ik hoofdpijn, spierpijn en was ik misselijk (daar heb ik trouwens elke dag last van) maar gelukkig was het allemaal minder erg dan ik van sommige andere mensen al gehoord had. En nu maar hopen dat ik echt immuun ben voor dat virus(je). Een surftip voor wie interesse heeft in andere continenten, de website van Gella Vandecaveye met interessante verhalen over haar wereldreis. Ik kan er in ieder geval helemaal bij wegdromen.

06-11-2009, Elly Wil je graag een reactie plaatsen of lezen? Klik hier (26)

31-10-2009 45 jaar

Neen, ik ben niet jarig… Vandaag vieren ma en pa hun 45ste huwelijksverjaardag. VAN HARTE GEFELICITEERD! Geniet van de hits waarop jullie toen dansten.

31-10-2009, Elly Wil je graag een reactie plaatsen of lezen? Klik hier (19)

24-10-2009 Lichtpuntjes

Er waren de voorbije twee weken heel wat moeilijke dagen, enerzijds door de vervelende en beperkende bijwerkingen van de behandelingen en anderzijds door gevoelens van twijfel en de daaruit voortvloeiende verminderde mentale weerbaarheid die mij van tijd tot tijd overvalt. Gelukkig waren er tussendoor ook positieve momenten tijdens vrienden- en familiebezoekjes, een onverwacht videotelefoontje (leve de techniek) vanuit India, een zalige gezichtsverzorging, een uitstapje met Hans gevolgd door een lekker tête à tête etentje en gisteren een uitgebreide lunch met mijn nichtje en ma, gevolgd door een kort maar krachtig shoppinguurtje. En niet te vergeten: tijdens het lezen van de warme reacties en mailtjes die ik van jullie blijf ontvangen. Ik probeer dus nog steeds de lichtpuntjes te zoeken en slaag daar de ene dag al wat beter in dan de andere. Het belangrijkste is dat ze er nog zijn en dat ik probeer om ze niet te vaak onbenut te laten passeren! Voor mezelf, voor mijn omgeving en uit respect voor alle lotgenoten die er ook tot het laatste moment voor bleven gaan maar toch veel te vroeg afscheid moesten nemen.

24-10-2009, Elly Wil je graag een reactie plaatsen of lezen? Klik hier (23)

22-10-2009 Verdrietig

Elke stilte heeft zijn eigen persoonlijke noodzaak Boudewijn de Groot Het ga je goed lieve Tilly

22-10-2009, Elly Wil je graag een reactie plaatsen of lezen? Klik hier (11)

Vorige pagina	Home