04-01-06

Net gelezen: De Acht

Hoe gaat het hier? Het is te doen zou ik zeggen. Pijnlijke en gezwollen ogen, protesterende darmen en hoofdzakelijk erg moe. Maar ik ben toch al de hele ochtend met allerlei dingetjes bezig geweest. Wat orde scheppen in de boekhouding van Hans, afwassen, badkamer opruimen en zonet het terras geveegd. Wel lekker weertje daarvoor, koud maar zonnig, een beetje natuurlijke vitamientjes opdoen hé. Dadelijk ga ik nog wat strijken en dan zit mijn dagtaak erop voor vandaag. Daarna wil ik nog eens proberen wat te lezen. Dat lukt me niet al te best de laatste weken; een tijdschrift of de krant gaat nog, maar als ik een boek lees, moet ik na een paar pagina's opnieuw beginnen, want dan ben ik de draad helemaal kwijt. Nochtans is het boek dat ik aan het lezen ben heel leuk.

Het boek heet "De Acht" en is geschreven door Katherine Neville. Het gaat over een schaakspel dat de geschiedenis in zal gaan als het Montglane-spel. Het spel bevat een formule en wie hem ontcijfert, kan beschikken over grenzeloze macht. Vele mensen raakten bezeten door het idee van deze formule en zijn er naar op zoek gegaan.

In het boek worden afwisselend twee verhalen verteld. Het eerste speelt zich af in Frankrijk, ten tijde van de Franse revolutie. Het spel ligt begraven bij een abdij en om te voorkomen dat het in verkeerde handen valt moet het uit de abdij gesmokkeld worden. Een aantal nonnen en twee novices, de nichtjes Valentine en Mireille de Remy worden zo betrokken bij het Montglane-spel.

Het tweede verhaal begint in de winter van 1972 in New York. Sinds de Franse revolutie wordt het spel vermist. Catherine Velis wordt als een pion in een schaakspel op pad gestuurd om zoveel mogelijk stukken van het spel weer bij elkaar te brengen. De stukken zijn ondertussen in verschillende werelddelen terecht gekomen. Maar haar "opdrachtgevers" zijn niet de enige die het spel in handen willen krijgen en de tegenpartij heeft ook een aantal stukken in bezit. Een spannend verhaal dus met interessante verwijzingen naar feiten uit de geschiedenis.

Commentaren

Hier valt het ook mee... Hoi Elly,
Blij om te lezen dat het op zich een beetje meevalt... (nou ja, wat noemen we meevallen...) Hier gaat het ook redelijk goed... Heb van de oncoloog idd. ook het middel Omeprazol gehad... En begin er al een beetje baat bij te hebben. Mijn vingertoppen voelen heel akelig aan, maar met nog 3 kuren te gaan moet dat vol te houden zijn. De pijn in mijn knieeen is niet zo leuk, maar heb het tot nu toe zonder pijnstilling kunnen doen. Volgens de oncoloog kan het zowel van de Taxol als van de Herceptine komen. Hoop op het eerste... Want de herceptine gaat nog door tot november. Maar dan om de 3 weken. Heb jij eigenlijk meer last gehad van die grotere Herceptine stoot?? Ben nu alleen een beetje veeeeeel moe... maar dat zal er wel mee te maken hebben, dat ik tijdens de feestdagen totaal geen rekening heb willen houden met mijn ziek zijn en chemo's . En ja, daar moet ik nu de gevolgen even van dragen. Maar ik had het er voor over. Even 2 weekendjes niet het idee hebben een patient te zijn... liefs en hou je taai...(taaie koekjes breken niet zo snel :o)) Annemie.

Gepost door: Annemie | 2006-01-04 om 15.01

Reageren op dit commentaar

Hoi Elly Ik heb dat boek ook al een paar keer in mijn handen gehad om te lezen. Heb dan uiteindelijk het Bernini Mysterie en de Da Vinci code (beiden van Dan Brown) laten voor gaan. Maar als jij het de moeite vindt, ga ik het zeker ook lezen. Toedeloe, Ina

Gepost door: Ina | 2006-01-04 om 17.01

Reageren op dit commentaar

Back again... Beste Elly,
Ik wil je alle goeds van de wereld toewensen voor het nieuwe jaar en voor alle komende jaren. Van hieruit stuur ik alvast een virtueel 'klavertje vier'
Heb een tijdje niet meer van me laten horen; op 21/12 en 28/12 geopereerd (borstamputatie + correctie en op 28/12 okseltoilet want er waren cellen gevonden in de Sentinelklier). Morgen valt het verdict... afwachten maar.
Tot nu toe is alles al 'meegevallen': operatie was zwaar maar mits de goede zorgen en opvang in het UZ Gent lukte dit wel. Ben op oudejaarsavond naar huis gekomen.
Alvast lieve groeten,
Lucretia

Gepost door: Lucretia | 2006-01-04 om 20.44

Reageren op dit commentaar

Dag Elly, Tja dat concentreren he! Soms echt wel lastig. Ik hou het nu ook even wat rustig gelukkig ben ik wel weer even thuis. Dat is al iets maar ik wacht nog altijd op het belangrijkste nieuws (doorbehandelen of niet) en ik wacht niet zo graag!
Morgen en anders pas volgende week hakken we samen de knoop door. Dan weet ik ook beter hoe de volgende weken en maanden er zullen uitzien.

Gepost door: An | 2006-01-05 om 12.16

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.