31-01-06

Laatste chemokuur

Goedemorgen, daar ben ik weer. Gisteren voorlopig de laatste chemo gekregen. Alles verliep goed tot net voor het einde, toen moest ik plots overgeven. Gek, dat is nooit eerder gebeurd, en nu de laatste keer wel, maar gelukkig bleef het bij één keer. 's Avonds ben ik als een blok in slaap gevallen tot een uur of 4 vanmorgen. Tja, het buizenstelsel hé, het kleinste kamertje wordt weer druk bezocht. Het heeft er waarschijnlijk mee te maken dat ik nu naast de chemo ook een driedubbele dosis Herceptine gekregen heb, een hele hoop gif dus waar mijn lichaam mee moet afrekenen. Dat betekent gelukkig ook wel dat ik nu pas op 20 februari naar het ziekenhuis moet voor de volgende dosis Herceptine. Vanaf nu driewekelijks dus, wat een verademing. Mijn handen zijn momenteel zeer pijnlijk, zowel de onderkant als mijn vingers, maar dat zal nu wel snel beter worden.

Ik hoop dat jullie vingers niet te veel pijn doen, want ik zou graag hebben dat ze een beetje beginnen werken voor mij. Duimen dus… Volgende week dinsdag moet ik in Edegem onder de MRI scanner zodat we weten wat de evolutie van mijn lever is, of het gif nog wat goeds opgeleverd heeft. Zou ik je dan ook mogen vragen om te duimen, een kaarsje te branden, een gebedje te doen, de maan te aanbidden, om het even wat, iets waarvan jij denkt dat het een beetje zou kunnen helpen? Zelf ga ik maar wat tegen mijn boeddha hier praten en ervoor zorgen dat kaarsjes hem het nodige licht geven. Je weet maar nooit hé.

Ik heb gisteren ook nog aan de oncologe gevraagd wat we gaan doen als de uitslag niet goed is, als blijkt dat het aantal tumoren toegenomen is of de andere gegroeid zijn, maar daar wilde ze nog niet op antwoorden. Alles op zijn tijd, dat bekijken we wel als het inderdaad zo mocht zijn, maar daar gaan we niet van uit was haar antwoord. Dat zullen we dan maar hopen hé. Hoop doet leven, een veelgebruikte spreuk de laatste jaren.

Ik moet nu dus ook starten met pilletjes, Arimidex genaamd, die ervoor moeten zorgen dat de productie van oestrogenen afgeremd wordt. Als je op voorgaande link klikt, wordt het zeer goed uitgelegd.

Ook bij de Arimidex is het natuurlijk weer aankijken of het bij mij werkt, want dat is niet bij iedereen zo. Ik heb in het verleden al twee andere gelijkaardige medicijnen ingenomen, maar die deden hun werk in mijn geval jammer genoeg niet. Ik ken wel lotgenoten bij wie dat gelukkig wel zo is, bij sommige zelfs al gedurende meerdere jaren. Opnieuw afwachten dus wat het bij mij gaat zijn.

Afwachten, toevallig schreef ook Anneketanneke het eerder deze week al, het hoort erbij als je één keer in dit "circuit" zit, maar je wordt het nooit gewoon. Op een dag ben je het echt beu en toch moet het weer, heb je geen andere optie. In mijn geval nu dus afwachten wat de scan gaat opleveren en wat het vervolg dan zal zijn, afwachten of de Arimidex werkt, afwachten hoe snel ik recupereer van de voorbije chemokuren, afwachten of ik helemaal herstel van alle bijwerkingen,… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het doet me wel goed te weten dat jullie samen met mij in spanning wachten, dat ik daar niet alleen voor sta!

27-01-06

Vrouwenauto

Kan iemand mij vertellen waar ik deze geweldige auto kan kopen? Hij is mij op het lijf geschreven…

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende