29-09-06

Net gelezen: Ontboezemingen van Frieda Joris

Tekst op de flap: In Ontboezemingen over borstkanker vertellen bekende en minder bekende Vlamingen openhartig aan Frieda Joris, zelf een gewezen borstkankerpatiënte, over hun persoonlijke ervaringen met deze ziekte.
Preventie, chemotherapie, operatie en borstamputatie, goede en slechte dagen, hoop en wanhoop, de gevolgen van borstkanker op de relatie, revalidatie en onzekerheid na het genezingsproces: deze en vele andere gevoelige onderwerpen komen in dit inspirerende boek aan bod.

Ik heb het boek in één ruk uitgelezen. Het zijn allemaal korte stukjes, getuigenissen van patiënten, maar ook van hun partner en/of kinderen. Zeer herkenbaar en vaak ook verrassend om te lezen hoe verschillend iedereen ermee omgaat.

Enkele fragmentjes:

  • Uit het voorwoord door Phara de Aguirre:
    ‘Mama, heb jij borstkanker?’
    ‘Ja, jongen.’
    ‘Mag ik dan nu op de computer?’
    Life goes on.
  • Ik betrapte me erop dat ik mezelf moest oppeppen om met iemand te spreken. Dan speelde ik toneel, deed alsof ik me kiplekker voelde en vrolijk was.
  • Het ergste wat ik meemaakte, was toen we er met vrienden even tussenuit gingen naar Ameland. Die mensen waren allemaal vrolijk, ze waren tenslotte met vakantie. Ik lachte mee, maar ik deed maar alsof. Ik voelde me in een andere wereld, in een wereld waarin ik niet thuishoorde. Ik probeerde te luisteren naar wat er verteld werd, maar in mijn hoofd was er niets anders dan een groot zwart gat.
  • De moeheid van een kankerpatiënt, dat kan je aan niemand uitleggen die geen chemo heeft gehad. Da’s niet de moeheid van urenlang in de tuin werken of grote kuis doen. Da’s bekaf zijn door niets te doen.
  • Leven met de onzekerheid dat kanker misschien terugkomt, is niet altijd makkelijk. Maar hoe leef je met de zekerheid dat de kanker er nog is en nieuwe ravages in je lijf aanricht? Celwoekeringen waartegen je weer moet vechten, meestal met dezelfde wapens als de vorige keer: operatie, bestralingen, medicatie en chemo. Met één enorm verschil. Je weet nu hoe ingrijpend zo’n behandeling is en het vergt heldenmoed om opnieuw door de hel te gaan.


  • Het boek is uitgegeven bij Standaard Uitgeverij (ISBN-10 90-02-21997-0) en Frieda Joris schenkt een deel van de opbrengst van dit boek aan de Vlaamse Liga tegen Kanker, de organisatie achter Kom op tegen Kanker.

Commentaren

een goede morgen Elly Al heb ik geen kanker (gelukkig, maar het kan mij ook overkomen) Toch begrijp ik die gevoelens heel goed. Veel liefs Viv

Ps bij jou kwam ik ook goed binnen....uitzondering.

Gepost door: viv | 2006-09-30 om 08.35

Reageren op dit commentaar

dat ziet er een goed geschreven boek uit heb het opgeschreven
fijn weeknd

Gepost door: MIEKE | 2006-09-30 om 09.08

Reageren op dit commentaar

Boek Frieda Joris! Dit boek moet best door zoveel mogelijk mensen gelezen worden, zo eerlijk en oprecht,ook komt een deel van de opbrengst naar de kom op tegen kanker terecht waar iedereen die het nodig moest hebben terecht kan!!!!

Gepost door: Ma Elly | 2006-09-30 om 10.51

Reageren op dit commentaar

Hoi Elly, Inderdaad goed dat boek... zo herkenbaar en toch door iedereen anders beleefd. Voor mij gaat het jammer genoeg nog niet om het in één ruk uit te lezen. Telkens een stukje is voorlopig voldoende. Mijn concentratie is nog niet terug op peil.
Vandaag naar Gent Informatiedag Borstkanker geweest (Stichting t. Kanker) met een 'borstmaatje'. Zeer goed georganiseerd en ... verrijkend. Wat ik ook wel wat miste was het onderwerp: 'wat met metastasen of herval...'. Er werd wel kort gesproken over angionese (therapie die de aanmaak van de bloedvaten naar de tumor blokkeert (Avastin) in combinatie met chemotherapie en over Herceptin maar verder kwam het niet.
Verder nog een fijn weekend en groetjes.

Gepost door: Lucretia | 2006-09-30 om 21.11

Reageren op dit commentaar

ja Het staat inderdaad op mijn verlanglijstje. Ik moet het gewoon hebben.
De eerste keer dat ik hier kom, ik bewonder je moed.

Beesken

Gepost door: beesken | 2006-10-01 om 07.51

Reageren op dit commentaar

boek Heb het ook in een ruk uitgelezen. Af en toe heel erg herkanbaar en inderdaad ook verrassende reacties.
knuffel
annemie

Gepost door: annemie | 2006-10-01 om 12.52

Reageren op dit commentaar

=^..^= Misschien wel raar van mij maar ik heb daar niet echt behoefte aan. Ik lees wel graag ( alléé ja, je begrijpt wel HOE ik dit bedoel hé ) op de blogs hier de verhalen van lotgenoten, dat wel maar ik zie mezelf niet naar een samenkomst gaan... Ik zie mezelf niet echt als een kankerpatiënte... ik ben een vrouw die héél toevallig ( kuch ) kanker heeft.... verder dan dat ben ik er niet mee bezig.... mss komt dat wel door de dood van Michael, want eigenlijk vind ik die kanker - in mijn geval - echt wel bijkomstig

Gepost door: Talleke | 2006-10-01 om 15.31

Reageren op dit commentaar

Dag Elly, Een tijdje geleden heeft een krant (De Morgen denk ik) in de weekendbijlage de hele tekst van Phara De Aguirre uit dat boek afgedrukt. Zij vertelt haar verhaal inderdaad erg aangenaam (ik bedoel mooi verwoord, want zo'n verhaal is natuurlijk nooit aangenaam) en ik heb ook dat stukje over die computer onthouden ;-)
Het blijft een kunst vind ik. Mooi schrijven over niet-mooie dingen. Blij dat je het boek zo goed vond.
Groetjes,

Gepost door: An | 2006-10-01 om 19.49

Reageren op dit commentaar

engels Ik voel enorm met je mee,per toeval kom ik op je site.Ikzelf heb endometriose kanker gehad, baarmoeder eruit en nog een eierleider over. Ik voel me een beetje alleen staan, na de zware medicatie, en de hele therapie wordt er weinig gesproken over endometriose kanker.De moeilijke weg voor dien en erna is er helemaal geen opvang geweest.Ik ben al jaren pijn patiente door die ingreep.Nu ik wil niet klagen hoor! allez niet meer, ik woon sinds enkele jaren aan de kust,leef op mijn ritme, heb een liefdevolle nieuwe relatie, en enkele kleinkinderen.Maar dat is dan weer een ander verhaal, groetjes lieve
p.s eindelijk zocht ik teksten over kanker om te kalligraferen.

Gepost door: lieve | 2008-01-30 om 18.36

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.