28-12-06

Egypte, Abu Simbel

Egypte_838_1Vervolg van het Egypteverslag. Ik was aanbeland bij de tempel van Philae. Nadat we die bezochten was er een stop in een papyrusfabriekje, waar getoond werd hoe men papyrus, één van de oudste schrijfmaterialen ter wereld, maakt. Een aantal lagen, in lange repen gesneden, papyrusstengels werden als een weefwerk op elkaar gelegd, en terwijl ze nog nat zijn samengedrukt. Het kleverige plantensap deed dienst als bindmiddel. Wanneer het blad droog was, werd het papyrusoppervlak behandeld met een soort lijm, waardoor de inkt niet uitloopt en vervolgens glad gepolijst. Het is een ijzersterk materiaal dat in een droog klimaat goed bewaard kan worden.

Papyrusrollen zijn tijdens opgravingen onder andere gevonden in graftombes, huizen en afvalhopen uit de oudheid, en waren een belangrijke bron van informatie over de geschiedenis van Egypte.

In de namiddag brachten we met een motorboot een bezoek aan een ‘traditioneel’ Nubisch dorp en huis op de oevers van de Nijl in Aswan. Traditioneel misschien wel, maar het is toch duidelijk dat er veel toeristen komen. Straten van woestijnzand, kleurrijke huisjes, prachtige mensen met karakteristieke koppen die voor 1 euro ‘bereidwillig’ op de foto wilden, en heerlijke hibiscusthee (ahum) waardoor ik enkele uren later lid werd van de steeds groeiende club passagiers geveld door de vloek van de farao zoals onze gids het noemde (of turista… need I say more?). Gelukkig had ik een goed gevulde apotheekkast bij en deed de antibiotica vrij snel zijn werk.

Na het avondeten lag iedereen rond half negen in bed want om 3 uur ’s nachts (op het reisprogramma gebruikte men het mooie woord ochtendlijk vertrek) moesten we gepakt en gezakt klaar staan voor vertrek naar Abu Simbel. In verband met aanslagen in het verleden mogen de bussen van Aswan naar Abu Simbel de tocht van 260 kilometer door de woestijn enkel in konvooi en onder politiebegeleiding rijden. Gekkenwerk was het, de snelheid waartegen die bussen 4 uur door de pikdonkere woestijn zoefden, er werd flink gas gegeven, ingehaald, het leek wel een race. Plots kleurde de lucht in het oosten rood en kwam de zon op, in de verlatenheid van de woestijn een machtig schouwspel.

Na 4 uur rijden komen we heelhuids aan in Abu Simbel. Brrr, koud zo om zeven uur ‘s morgens in de woestijn.

Na de ingang is het een klein stukje wandelen. Je hebt een schitterend uitzicht over een verlaten stuwmeer en een desolaat heuvellandschap tot ver naar het zuiden, richting Soedan. Dan ga je een bochtje om en pats, ik word overweldigd door de beelden van Abu Simbel. Voor mij was dit het absolute hoogtepunt van de reis; wat een aanblik, werkelijk onbeschrijfelijk. Zowel aan de buitenkant als binnen in de tempels vallen we van de ene verbazing in de andere. De beelden zijn immens groot, de hiërogliefen lijken gisteren gemaakt te zijn, de sfeer is adembenemend. Binnen is fotograferen niet toegelaten, jammer! Dit is werkelijk het mooiste wat ik ooit gezien heb en ik krijg er nu nog steeds rillingen van als ik eraan terugdenk.

Abu Simbel werd in de 13e eeuw voor Christus gebouwd en bestaat uit twee enorme stenen tempels: de Grote Tempel van Ramses II en de Tempel van Hathor die opgedragen is aan Ramses’ vrouw Nefertari.

Het complex is gewijd aan de 3 goden Amon-Re, Re-Harakty en Ptah (God van de duisternis) samen met de vergoddelijkte Ramses. De eigenlijke redenen waarom Ramses II de tempels midden in de Nubische woestijn liet bouwen waren zijn zelfverering, het tonen van macht aan de Nubische bevolking, en zijn grote liefde voor Nefertari.

De Zwitser Burckhardt heeft de tempel op 22 mei 1813 'herontdekt'. Toevallig zag hij vier halve steenfiguren boven het zand uitsteken. De Italiaan Belzoni maakte een paar jaar later de ingang van de tempel vrij.

Toen President Nasser besliste om de grote dam bij Aswan aan te leggen zouden een groot aantal antieke tempels en heiligdommen in het Nassermeer verdwijnen. Om te voorkomen dat dit ook zou gebeuren met de tempels van Ramses II liet Unesco ze tussen 1964 en 1968 naar een hoger gelegen plaats verhuizen. De tempel werd in 17.000 stukken gezaagd en 65 meter hoger opnieuw opgebouwd. Om de indruk van een rotstempel te wekken werd aan de achterzijde van de tempel een betonnen koepel gebouwd. Het is de grootste reddingsactie ooit van Unesco.

Voor de grote rotspylonen staan vier 20 meter hoge beelden van de farao die van het ene tot het andere oor meer dan 4 meter breed zijn en lippen hebben van 1 meter breed.
In het hart van de tempel, het heiligdom, staan beelden van de 3 goden en van Ramses zelf. Op die plaats vond het zonnewonder plaats. Twee keer per jaar, op 21 februari, de verjaardag van de farao, en op 21 oktober, de dag van zijn kroning, om 5.58 u ’s morgens, drong een zonnestraal tot in het 65 meter diepe heiligdom door en verlichtte eerst de linkerschouder van Amon-Re (de zonnegod), enkele minuten later verplaatst de zonnestraal zich naar Re-Horachte (god van de opgaande zon). Na ongeveer 20 minuten verdwijnt de zonnestraal. Het beeld van Ptah (god van de duisternis) wordt nooit verlicht. Ongelooflijk vernuftig van die oude Egyptenaren!
Onze gids vertelde dat talrijke computerspecialisten ingewikkelde berekeningen uitvoerden vooraleer de tempel verplaatst werd en ondanks al het moderne wetenschappelijke geschut zijn ze er niet in geslaagd de tempel zodanig te verplaatsen dat het systeem intact gebleven is. Het zonnewonder vindt nu op 22 februari en 22 oktober plaats. Nog maar eens een bewijs van de grootsheid van de Egyptenaren.

De muurschilderingen in de tempel tonen vooral oorlogstaferelen van Ramses die ten strijde trekt tegen de Nubiërs en de Aziaten.
Rechts van de grote tempel staat de kleinere tempel van Hathor die Ramses II liet bouwen voor zijn vrouw Nefertari. Buiten zie je zes staande beelden, vier van Ramses II en twee van Nefertari. Zij wordt even groot afgebeeld als haar echtgenoot, wat zeer uitzonderlijk is. De kolossen worden geflankeerd door de prinsen en prinsessen. Binnen is er een zuilenhal waar de zes zuilen het hoofd van Hathor in de gedaante van een koe dragen. De wanden tonen vooral reliëfs van de kroning van Nefertari door Hathor en Isis.

Na het bezoek terug de bus op richting vlieghaven voor onze vlucht naar Caïro. Vreemd detail. Met een konvooi onder politiebegeleiding naar Abu Simbel, maar dan… Terwijl we nog in de bus zitten krijgen we van onze gids de instapkaarten voor Caïro. Er staan heel andere namen op en bij navraag blijkt dat helemaal niet belangrijk te zijn. Als je maar een geldige instapkaart hebt is het voldoende. Zo’n beveiliging in de buurt van alle toeristische trekpleisters, maar om te vliegen is de veiligheid niet van belang. Rare kronkels hebben ze daar.

Commentaren

EERSTE KEER hey Ellie

het is de eerste keer dat ik hier op jouw site vertoef. Ik heb je linkerkolom helemaam tot onder gelezen. Borstkanker ... ik kan niet geloven dat er precies zoveel mensen zijn tegenwoordig of wordt er mss meer over gepraat? Ik zal hier zeker regelmatig nog eens langskomen en wens je alvast een fijne eidejaar.

Groetjes patsy

Gepost door: PATSY | 2006-12-28 om 13.38

Reageren op dit commentaar

hey Elly, terug mooi en interessant beschreven... waan me zo al op die plek!
Wat je daar schrijft over die instapkaarten met andere namen op: bizar hé! In vele luchthavens zou dit niet kunnen.
Alvast groetjes en doe het maar rustig aan hé!

Gepost door: lucretia | 2006-12-28 om 21.50

Reageren op dit commentaar

Hoi Elly!
wat een verhaal weer! Heb het nog niet gelezen, want moet dringend nog naar Brussel een cadeautje kopen voor mijn petekindje, hij vraagt nl. Heely's en dat hebben ze hier in Mechelen (nog) niet!
Straks ga ik het zeker lezen!
dikke X (en laat je me eens weten of je sfeertje nog even mooi is?)

Gepost door: rikkert | 2006-12-29 om 09.42

Reageren op dit commentaar

Fantastisch Ja, wat een fantastische uitstap hé. Ik beleef onze reis helemaal opnieuw en geniet weer van de zonsopgang onderweg naar Abu Simbel, zie weer de prachtige, kolossale beelden en krijg ook weer een 'andere' instapkaart. Had ik gelijk dat de reis telkens weer verraste? Mooi opgebouwd zo hé? Telkens zie je iets prachtig, denk je 'dat is nu het mooiste', maar dan komt er weer iets dat nog mooier, nog indrukwekkender is. Ik ben blij dat jullie even hard genoten hebben! Het is trouwens een verademing tussen alle leuke kerstfeesten om even jouw dagboek te lezen!
Nog fijne feesten, Elly en Hans.
dikke kerstknuffel

Gepost door: annemie | 2006-12-29 om 11.33

Reageren op dit commentaar

Abu simbel Wauw, mooi ,wij beleven onze reis helemaal terug,onze gids was wel minder duidelijk!NOG GRAAG VERVOlG!!

Gepost door: Ma | 2006-12-29 om 12.49

Reageren op dit commentaar

prachtig! prachtig! prachtig is dit verslag weer!
En wat een druk agenda hadden jullie, ongelooflijk dat je dit hels tempo kon volhouden.
Geniet nog van de laatste daagjes van dit jaar,
XXX

Gepost door: rikkert | 2006-12-29 om 19.41

Reageren op dit commentaar

en nog vergeten: dankjewel voor het verhaal!

Gepost door: rikkert | 2006-12-29 om 19.42

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.