27-01-09

Nieuwe behandeling

Vandaag twee weken geleden zat ik lichamelijk en geestelijk in zak en as en vertelde ik de oncologe vastbesloten dat het goed geweest was, dat ik het niet meer kon opbrengen om een nieuwe behandeling te ondergaan.
Weken of zelfs maanden van pijn, weinig eten, weinig slapen, veel gepieker, tranen en geen geloof in de toekomst eisten hun tol en mijn positivisme was volledig verdwenen.

Na een lang en eerlijk gesprek met haar begreep ik dat het nog te vroeg is om op te geven en ging ik akkoord met een ziekenhuisopname voor verdere onderzoeken en een lichamelijke opkrikbeurt.

Donderdag, de tweede dag in het ziekenhuis vernamen we het slechte nieuws van de grote toename van de uitzaaiingen in het buikvlies. Een nieuwe slag, maar geen onverwachte. Ik voelde het zelf al langer maar deed bewust aan struisvogelpolitiek.
Tot en met het weekend was het mentaal nog zeer zwaar, maar vanaf maandag slaagde ik erin de puzzelstukjes in mijn hoofd te ordenen en besliste ik om er opnieuw voor te gaan. Ik blijf het ongelooflijk vinden hoe flexibel een mensengeest kan zijn.

De buik- en huidontstekingen zijn niet volledig genezen (CRP was gisteren 3,5), maar omdat er geen tijd te verliezen valt, startte de behandeling gisteren toch.
Driewekelijks de chemo Taxotere (eerste keer dat ik die krijg) en Herceptine (na een pauze van 3 maanden) en dagelijks Lapatinib pillen.
Veel cortisone om de bijwerkingen van de chemo te beperken met de ondertussen gekende gevolgen (hartkloppingen, opgejaagd gevoel, vreetbuien, opgezwollen gezicht, weinig slapen).
Ijshandschoenen en ijs rond je voeten tijdens het toedienen van de chemo om het uitvallen van je nagels tegen te gaan. Dat ijs is niet leuk, het doet pijn, maar het is zeker niet het ergste wat ik de laatste jaren meegemaakt heb dus in dat opzicht viel het best mee.

Wat de volgende dagen brengen zullen we moeten afwachten, as usual.
Het belangrijkste is dat ik er weer sta, dat de klik in mijn hoofd gemaakt is en de rest, wel dat zien we morgen dan wel weer.

Commentaren

Ga ervoor! Elly, ik ben echt blij om te horen dat je de kracht hebt gevonden om terug te vechten. Hopelijk zijn de bijwerkingen tot een minimum beperkt,ik duim voor je. Tot binnenkort.
Leen

Gepost door: Leen en Tom | 2009-01-27 om 07.40

Reageren op dit commentaar

zo kennen we je! Die laatste zin van jou, Elly. Die doet het!

dikke knuffel

Gepost door: annemie | 2009-01-27 om 09.37

Reageren op dit commentaar

Het berichtje van jou bezorgde me koude rillingen.
Weet even niet precies wat ik moet zeggen.
Maar om te lezen dat je er weer voor gaat is grandioos!
Vallen en opstaan,blijven hopen.......
DON`T GIVE UP.......PLEASE DON`T GIVE UP!!!!!!!


Gepost door: mandy | 2009-01-27 om 10.55

Reageren op dit commentaar

Dat je de klikt hebt kunnen maken bewijst nog maar eens wat een moedige strijder je bent en daar kan ik enkel enorme bewondering voor hebben.
Zelf heb ik 6 kuren Taxotere gehad (de enige chemo tot nu toe) en al bij al viel het mee.
Vooral naar het einde van de behandeling veel last van vochtophoping door cortisone.
Het resultaat was wel heel goed dus ik duim nu al dat dit bij jou ook het geval mag zijn.
Fight for your life!!
Wij vechten met je mee!

Corina

Gepost door: corina | 2009-01-27 om 11.54

Reageren op dit commentaar

Sterkte wens4E3PB Wens je veel sterkte de komende tijd , velen zullen meeleven en in stilta hetzelfde wensen !

Gepost door: Henk | 2009-01-27 om 13.06

Reageren op dit commentaar

Dag Elly, En wij zijn allemaal weer heel blij dat je nog maar eens de moed vindt om verder te vechten! Je bent een voorbeeld voor zovele mensen!!

Heel veel groetjes en sterkte.
Krista en co

Gepost door: Krista | 2009-01-27 om 13.08

Reageren op dit commentaar

Heel veel sterkte toegewenst

Nan

Gepost door: Nan | 2009-01-27 om 13.51

Reageren op dit commentaar

toch fantastisch dat je er elke keer weer tegenaan kunt gaan. bij mij gaf de taxotere ook brandwonden van binnenuit in mijn gezicht. dus ik heb ook ijshandschoenen op mijn gezicht gelegd en dat hielp ook. 't is maar dat je verwittigd bent dat het je kan overkomen.
ik wens je veel succes toe met deze gecombineerde behandeling.

liefs, mieke

Gepost door: mieke | 2009-01-27 om 14.42

Reageren op dit commentaar

Ik bewonder je echt!!
Toch telkens de moed opbrengen om verder te gaan ondanks al die pijn en ongemakken.Chapeau!!
blijven vechten Elly, we leven allemaal mee.

Gepost door: Marie-louise | 2009-01-27 om 16.03

Reageren op dit commentaar

*** Verdorie Elly!!!!
Chapeau voor jouw moed!!!!
Het is een velen een aanmoediging!!!!

Dikke knuffel, ook aan al je dierbaren!!! De hond niet vergeten hé ;-)))

Gepost door: Talleke | 2009-01-27 om 16.17

Reageren op dit commentaar

ahummmm Het is VOOR velen, moet er staan ;-))

Gepost door: Talleke | 2009-01-27 om 16.18

Reageren op dit commentaar

Ik bewonder jou moed en strijdkracht telkens weer.
Liefs Cindy.xxx

Gepost door: Cindy | 2009-01-27 om 16.26

Reageren op dit commentaar

... wat een veerkracht!

Gepost door: sodade | 2009-01-27 om 17.26

Reageren op dit commentaar

Chique chique Zo kennen we je weer !
Jouw vechtlust is terug en gelukkig ...
Wat niet wil zeggen dat we je niet begrepen hoor.
Meid meid,
bewondering alom...

Dikke knuffels van ons
Ilse
xxx

Gepost door: Ilse | 2009-01-27 om 17.33

Reageren op dit commentaar

Knuf Een dikke knuf om je door die moeilijke dagen te doen geraken!

Liefs

Gepost door: GI Sanne | 2009-01-27 om 17.36

Reageren op dit commentaar

HOEDJE AF !! Een mens zou voor minder de moed opgeven. Ik bewonder je voor je strijd tegen die rotziekte. Al die pijnen die jij al hebt moeten lijden daar hebben wij nog niet een tiende van moeten voelen volgens mij. Maar bewondering weer voor je wilskracht. En we blijven mee hopen dat je ook deze keer de strijd overwint zonder al te veel nare bijwerkingen. Heel veel beterschap.
Francy

Gepost door: Francy | 2009-01-27 om 17.46

Reageren op dit commentaar

Wat een strijd is dat toch, wat een kracht heb je toch lieve Elly?
Hoe flexibel een mensengeest kan zijn, dat is zo, maar die van jou staat toch met stip op 1, zoveel is zeker!
Ben je ondertussen thuis?

Stevige knuf,

Gepost door: rikkert | 2009-01-27 om 18.27

Reageren op dit commentaar

Je komt er wel! Sterkte en XXX

Gepost door: Christine | 2009-01-27 om 19.25

Reageren op dit commentaar

lieve Elly Hey Elly,
Ik wou je even laten weten dat ik ook ontzettend met je begaan ben. Je verbaasd me telkens weer met de moed die je hebt en hoe lief en opgewekt je ineens voor me kan staan op de raadpleging.
Ik ben uiteindelijk maar de secretaresse en hoor het maar in een hoekje te bekijken maar ik wil toch even dat je dit weet!
Probeer zo toch maar door te gaan en hopelijk kan je toch nog genieten van het leven ondanks alles wat je al meemaakte, je verdient het!
Heel veel liefs Natalie

Gepost door: Natalie | 2009-01-27 om 19.49

Reageren op dit commentaar

*** Hoi, Elly,
Ik vind het zo fantastisch dat je de klik hebt gemaakt! Houden zo! Hopelijk zijn de bijwerkingen te dragen en heb je snel resultaat.

Een goeie dikke knuffel van Annita

Gepost door: Annita | 2009-01-27 om 21.49

Reageren op dit commentaar

*** Ik snap het eerlijk gezegd niet .Ik heb steeds een zeer hoge CRP , lager dan 50 !!! is die nooit geweest..Momenteel 95 zelfs !! 3,5 is dan zeer goed aangezien die lager dan 5 moet zijn..Ik krijg AL mijn bloeduitsgen thuisgestuurd en ben bijna dokter geworden in de materie..Ik snap er dus niks van..Maar dit doet niks af van Uw ziekte hoor..Ik hoop dat de nieuwe behanding goed aanslaat en wens je heel veel moed en sterkte..Je komt er wel..Alleen ons geduld is soms op hé..

Lieve groeten
Marc

Gepost door: Illness | 2009-01-27 om 22.05

Reageren op dit commentaar

Enorm veel respect voor je, Elly; en heel blij voor je dat je de moed gevonden hebt om er weer tegenaan te gaan. Knuffel Kris

Gepost door: Kris | 2009-01-28 om 01.21

Reageren op dit commentaar

Elly, ik wens je heel veel kracht en moed om de strijd verder aan te gaan tegen die vreselijke ziekte .
De kaarsjes branden hier om je te helpen .

Heel veel knuffels van ons allemaal .

T'Chris en co

Gepost door: t'Chris | 2009-01-28 om 08.25

Reageren op dit commentaar

Blijven vechten Elly
Elke keer, als ik jouw blogs lees denk ik waar blijft ze de moed toch halen je moet het toch maar kunnen opbrengen,daarom heb ik zoveel bewondering en voor jouw strijdlust telkens erweer voor gaan daar doe ik mijn hoedje vooraf.
Blijven vechten Elly

grijdlust

Gepost door: Sonja | 2009-01-28 om 19.25

Reageren op dit commentaar

ik ben HEEL blij voor de klik in je hoofd! niet opgeven! you go girl!

xxx

Elke

Gepost door: Elke | 2009-01-28 om 19.51

Reageren op dit commentaar

Dag moedige strijder Ik gaf je enkele maanden geleden niet voor niks deze titel.
RESPECT!!!!!!!!
Groetjes Martine

Gepost door: siel* | 2009-01-28 om 23.22

Reageren op dit commentaar

klik Die kracht om de klik te kunnen maken, inderdaad, het werd al geschreven: respect. Ik brand een kaarsje en hoop dat je beloont zullen worden met een pracht van een nieuwe reis met mooie horizons en veel lachen. Ondertussen veel sterkte voor deze moeilijke chemo-periode!!! Laat je goed verzorgen.

Gepost door: flupque | 2009-01-29 om 11.38

Reageren op dit commentaar

chapeau je moet het maar kunnen die klik maken!! Maar ... inderdaad een mens is sterker dan ie denkt!
Go for it! Dikke knuffel

Gepost door: Lucretia | 2009-01-30 om 23.53

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.