18-02-09

Twijfels en zo

Het minder goede nieuws blijft komen.

Sinds het weekend zit mijn buik terug vol ascites (vocht) waardoor ik net een paar maanden zwanger ben en ook de flanken van mijn lichaam ver uitdeinen.
Maandag wilden ze een punctie doen, maar door de angst voor een massale (woorden van de arts) huidinfectie zoals een paar weken geleden na de punctie heb ik voorlopig geweigerd.
De hoeveelheid vocht is te groot om met plaspillen weg te krijgen, maar ik probeer om het op die manier zo lang mogelijk te verdragen.
En natuurlijk zou de chemo zijn werk moeten doen.

Jammer genoeg is het feit dat ik het drie weken na de eerste chemo in zo’n mate terug krijg volgens de oncologe geen goed teken en vreest zij dat de kanker momenteel zo actief is dat er nog een andere chemo toegevoegd zal moeten worden of een zwaardere dosis van degene die ik nu krijg. We bekijken wat de kuur van gisteren doet en zullen dan beslissen wat de volgende stap is.

Het hele gebeuren levert een hoop twijfels op en de vrees dat we het niet meer onder controle krijgen wordt steeds groter. Ik ben zelden boos op de situatie, maar nu wel ondanks het feit dat ik weet dat het niets oplost en teveel energie vergt.
Waarom wordt mij geen rust gegund? Sinds januari 2008 heb ik, buiten mijn weekje Egypte, weinig leuke dingen meegemaakt, eigenlijk bijna continu chemo gekregen met alle gevolgen die daarbij horen.
En toch moet je blijven geloven zeggen ze dan. Allemaal goed bedoeld, en ik zeg dat ook wel eens tegen andere lotgenotes die het moeilijk hebben, maar doe het zelf maar eens…
Nu moet je niet denken dat het hier doorlopend een tranendal is want dat is mijn karakter niet. Alleen is het vaak moeilijk om recht te blijven, om mezelf moed in te praten om door te gaan, om de twijfels uit mijn hoofd te verdrijven.

De laatste tijd twijfel ik ook regelmatig aan wat ik nu wel of niet op deze weblog zal schrijven en ik merk dat ik steeds meer ga filteren. Ik ben normaal een positivo en vind het vervelend om hier altijd slecht nieuws te brengen en ben bang dat ik teveel zaag en durf het dan nogal “verbloemen”. Helemaal stoppen zal ik niet doen. Het kan echter wel zijn dat de berichten steeds korter zullen worden of misschien ook niet. Je ziet het… twijfels.

Commentaren

Na al dat slecht nieuws en de pijn en de bijwerkingen die je hebt is het normaal dat je twijfels hebt en niet meer zo positief kunt zijn. Zagen doe je niet, je schrijft wat je denkt en voelt en daar is niks mis mee. Wens je kracht en energie om te chemo aan te kunnen.
Liefs Cindy.xxx

Gepost door: Cindy | 2009-02-18 om 08.29

Reageren op dit commentaar

Weet je wat je moet doen Elly, gewoon alles van je afschrijven op de één of de andere manier, dat helpt een beetje. Of het nu via een blog is of iets anders.
Ik wens je veel goede moed.
Leen



Gepost door: Leen | 2009-02-18 om 08.34

Reageren op dit commentaar

Elly
via deze weg wil ik je gewoon eens dicht vastpakken en een dikke dikke knuffel geven.
Mieke

Gepost door: Argos-Mieke | 2009-02-18 om 08.56

Reageren op dit commentaar

Beste Elly
Kwens je vooral veel sterkte toe en probeer toch positief te denken Geef niet op ergens ligt er nog wel een sterretje voor je klaar die je de kracht zal blijven geven om door te gaan.
Vele groetjes en een dikke knuffel

Gepost door: jenny marissen | 2009-02-18 om 09.40

Reageren op dit commentaar

moeilijk Maar Elly toch wat moet je er weer aan geloven nuvoel ik weer wat ons Anja heeft doorstaan,ik laat mijn tranen de vrije loop doch blijf ik hopen dat jij de kracht zal houden om door te gaan Lieve Elly jij verdient veel beter.
Liefs Paula

Gepost door: Paula | 2009-02-18 om 11.22

Reageren op dit commentaar

Hoi Elly,
Wat een ellende allemaal!
Herkenbaar dat je af en toe veel filtert om maar niet al het slechte nieuws op te schrijven.
Maar als jou het oplucht, zou ik gewoon alles van je af schrijven. Zeker als jou dat een prettig gevoel oplevert, want daar gaat het immers om! Schone schijn bedriegt immers!
Ik wens je weer veel sterkte en ook vooral veel genietmomenten! Lieve mensen om je heen (maar dat zit wel goed geloof ik), mooie boeken en films, je fijne hond kunnen ook heel fijn zijn.
Soms heb je niet zoveel aan teksten als :doorvechten etc. althans zo ervaar ik dat!

Gepost door: sophia | 2009-02-18 om 11.44

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly Als schrijven je oplucht, blijven doen zou ik zo zeggen! Je voelt nu eenmaal wat je voelt. En ik ben er zeker van dat alle bloglezers oprecht met je inzitten en graag willen weten hoe het met je gaat. Dikke knuffel

Gepost door: Ina | 2009-02-18 om 12.03

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly, jij zaagt en klaagt niet Elly... je schrijft hoe je dit alles beleefd; zelf als je over je twijfels en zorgen schrijft komt dit niet klagerig over;
Ik vind het vreselijk voor jou dat er zo weinig geniet- en rustmomenten zijn. Kon je maar een time-out vragen hè; even de behandelingen stopzetten en doen waar je zin in hebt; maar zo zit het natuurlijk niet in elkaar.
Als buitenstaander sta je zo machteloos ... maar weet dat er hier en op vele plaatsen enorm aan jou wordt gedacht... (((Dikke knuffel)))

Gepost door: Lucretia | 2009-02-18 om 13.00

Reageren op dit commentaar

Dag Elly,
Mochten we je gezaag beu zijn dan denk ik niet dat we nog naar je blog surften. Integendeel, we leven met je mee, ik, den Danny en Pascale, en hun maten die jou en Hans kennen. En wat jij hier verteld over twijfelen en er geen zicht meer op hebben. Dat is wat wij ook vaak denken. maar het amper durven zeggen. Het is veel makkelijker gezegd dat het goed moet gaan en moed in praten, Maar toch blijven we met je mee hopen dat er eens een wonder boven je hoofd hangt. Boven iedereen met kanker trouwens. en dat je een tijd tegemoet mag gaan met vreugde en genieten en leven zonder pijn. We blijven met je mee hopen en een kaarsje steken we ook weer aan.
Veel beterschap uit Meerhout hier van ons allen.

Gepost door: francy | 2009-02-18 om 13.02

Reageren op dit commentaar

Elly jij zaagt nooit, blijven schrijven, ik hoop dat dit een beetje helpt in het verwerken van dit negatieve nieuws en we blijven duimen voor betere maanden
knuffel Viv

Gepost door: Viv | 2009-02-18 om 14.15

Reageren op dit commentaar

Ik kan me er helemaal in vinden dat je je moedeloos voelt.
Het houdt een kèèr op om altijd maar de sterke,moedige,positieve Elly te zijn.
Iedereen die met kanker te maken heeft wil horen dat de chemo aanslaat,wil genieten,wil dingen doen die voor gezonde mensen heel normaal zijn.
Kortom......LEVEN!
Ik gun zo graag een beetje rust in deze voor jou zo roerige tijd.
Doe wat jij denkt wat goed is,schrijf wanneer jij denkt dat het nodig is!
Zagen heb je nog nooit gedaan,ik noem het gevoelens delen met anderen.
En ik weet dat jou ergste gevoelens zich in je eigen hoofd afspelen.

Liefs Mandy.

Gepost door: mandy | 2009-02-18 om 14.33

Reageren op dit commentaar

Dag moedige strijder Ik begrijp je gevoelens volkomen.
Ik voel met je mee en weet dat er meer is dan alleen maar twijfels.
Het blog geeft ons de mogelijkheid dat we je kunnen dragen. De bemoedigende woorden die er vaak geschreven worden, heb je nodig om een beetje kracht terug te vinden om verder te vechten.
Misschien moeten wij bloglezers in actie schieten met plezante verhalen neer te schrijven zodat dat je zinnen wat verzet. Een omgekeerde wereld. Wij schijven.... jij leest.

Bv.
Ben deze morgen weze shoppen in JBC voor de kids. Ligt en hangt daar de collectie van de designers. Ik heb de finale niet gevolgd en wist niet direkt welke kleren er hingen. Ze hangen er pas van deze morgen 10.00u en iedereen wou wel iets kopen daarvan. Eigenlijk best grappig volgens de verkoopster. De paspoppen die ze 's morgens hadden aangekleed werden telkens opnieuw terug uitgekleed. Net dat kledingstuk paste wel bij iemand. Een hippe dus!

Komaan positieve verhalen, Elly heeft het nodig. Ik weet als geen ander hoe moeilijk het is.
Groetjes Martine

Gepost door: siel* | 2009-02-18 om 15.07

Reageren op dit commentaar

Een mens zou al voor minder twijfels hebben.
En weet je Elly, je klaagt niet, meestal kan ik zelfs tussen de regeltjes lezen dat je de harde feiten verbloemd.
Zoals je zegt is er het afgelopen jaar weinig leuks gebeurd, toch blijven je schrijfsels altijd positivisme uitstralen.

Kijk zelf maar wat je er mee doet, lang of kort, de hele of de halve waarheid... ik blijf hier komen, zoveel is zeker.

Ondertussen blijven de duimen hier voor je draaien!

Heel veel liefs van ons allebei!

Gepost door: rikkert | 2009-02-18 om 16.55

Reageren op dit commentaar

Niks gezeur!! Elly toch, neem je tijd of net geen tijd om je blog te schrijven of niet. Wij lezen als er iets te lezen valt en anders ... denken wij heel vaak aan jou en steken wij kaarsen aan!
Ik ga de raad van Martine opvolgen en ook iets leuks vertellen:
Ik ben al een tijdje aan het sporten in Mol. Vorige week was ik in de kleedkamer en wie komt daar binnengewaaid: ons An (van nonkel Roger!!). Leuk dat ik haar nu geregeld ga zien en we zullen het geregeld over jou hebben. Reken maar!!
Doe maar rustig aan!
Krista en co

Gepost door: Krista | 2009-02-18 om 18.58

Reageren op dit commentaar

Wat ik wil schrijven staat hier onder als diverse malen.
Ik kom hier dagelijks lezen, schrijf zelden een berichtje maar volg je, denk aan je en duim voor je ook al schrijf je niet.
Sterkte

Gepost door: katy | 2009-02-18 om 20.41

Reageren op dit commentaar

maaar... meiske toch, hoe kun je nu " zagen " voor ons????
We steunen je met zijn allen.
" Indien we je dragen konden..."

Gepost door: jollie fieke | 2009-02-18 om 21.10

Reageren op dit commentaar

hoi Elly,
Ik leef zo met je mee, Moedige meid, ik heb je gezien en ik sta versteld waar je die moed blijft halen, velen zouden allang opgegeven hebben en jij blijft proberen, Elly ik wou dat ik een stukje van je strijdvaardigheid had, het is zoals we zeiden moesten we het allemaal op voorhand weten wat je te wachten stond, ik denk dat ik ,en zeker jij nooit de moed zouden opbrengen tot waar je nu staat. We zijn een zeer sterk ras en we kunnen meer aan dat we zouden durven denken. Elly het is zoals je ook zei" dat ziekenhuis ben ik zo beu, en toch sleep je je telkens naar daar toe om al die pijnlijke onderzoeken, prikken en nevenwerkingen dat je er zeker soms aan denkt de brui eraan te geven. Elly die u een zaag zou noemen waar ik bij sta, die zou er niet goed van zijn. Ik wou dat ik een stukje pijn van je kon overnemen en veel angst van je kon afnemen, zodat je nog eens onbekommerd zou kunnen genieten wat je nog eens graag zou willen doen.
Ik denk aan jou en dat die verdomde chemo je terug soelaas brengt , en dat je er niet te veel van af ziet, en dat de pijn ook draaglijker wordt, Vele lieve groetjes Andrea

Gepost door: andrea | 2009-02-19 om 00.08

Reageren op dit commentaar

*** Hey Elly..Je mag nooit met de gedachte rondlopen dat je aan het zagen bent..Das de normaalste zaak van de wereld .Je hebt er recht op want jou leven ligt overhoop en je bent aan het vechten..Ik begrijp je als geen ander.Ik ben zo al 5 jaar bezig en dan zijn er nog mensen die mij leugenaar noemen wegens het onwaarschijnlijk veel miserie dat nooit ophoudt.

Ik ben er zeker van dat je nu het einde niet ziet maar toch komt dat er ooit aan..Geloof me..En dan ben je blij dat je al die tijd hebt volgehouden, hoe moeilijk het ook was...

Lieve groetjes

Gepost door: Illness | 2009-02-19 om 00.57

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly

Wij wensen je hier allemaal dat ge de kracht kunt vinden om de bijwerkingen van de chemo te doorstaan .Ik ben zeker dat ze hier boven jou zullen helpen ,hier branden ook de kaarsjes .
En schrijf alles maar op als het je oplucht .

IK wens je nog een goed weekend zonder veel pijn .

Vele knuffels van ons allen .
t' Chris

Gepost door: t'Chris | 2009-02-19 om 09.28

Reageren op dit commentaar

Twijfelen en Boos zijn Mag,Kan en Moet zelfs soms. Een goeie ziel, ons christineke natuurlijk, heeft mij onlangs verteld dat je indien nodig elke dag best een heel uur jezelf kan en mag beklagen en heel negatief je eigen situatie bekijken en je wentelen in compasie met jezelf.
Nadat uur echter komt het positieve en kan je genieten van de boost die je toelaat bij jezelf.
Je bericht is duidelijk in dat donkere uurtje geschreven, want als het in één van de andere 23u zou zijn, had je je zekers wel enkele lichtpunten herinnert.
Voel met je mee en denk aan je.
Thumbs up & lots of positive fibes sending your way.
xx
x

Gepost door: viviane | 2009-02-19 om 10.27

Reageren op dit commentaar

Mijn zus 6WT8M
Mijn zus had net dezelfde twijfels. Waar iedereen twijfelt, daar moet je pas beginnen!
Doorstarten en kop op. Ain't no mountain high enough.

Gepost door: Rob Michiels | 2009-02-19 om 11.57

Reageren op dit commentaar

Dag elly,

Doen wat je voelt dat je moet doen...het is jouw blog...
Veel sterkte meid

Een hele warme knuffel
Wenneke

Gepost door: Wenneke | 2009-02-19 om 20.32

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly, natuurlijk lezen we allemaal liever leuke berichtjes. Maar dat is niet omdat we geen minder goed of ronduit slecht nieuws willen weten. Nee, dat is omdat we willen dat het goed met je gaat. Dat we het je zo gunnen. Als jij je er beter bij voelt om je berichten te 'filteren' moet je het zeker blijven doen. Maar niet voor ons. Doe het dan enkel voor jezelf. Elke (kanker)patiënt weet namelijk dat er naast goede ook heel veel slechte dagen en momenten zijn. En hoe erger de ziekte toeslaat, hoe vaker de weegschaal naar verdriet overslaat. Als je jezelf er verdriet mee bespaart om het hier niet neer te zetten, doe het dan niet. Maar bedenk: wij lezen je berichtjes, leven (in zoverre als dat mogelijk is) met je mee, maar kunnen daarna weer verder met ons dagelijkse leven. Jij leeft in die nachtmerrie waar de meesten onder ons allemaal zo bang voor zijn. En eruit ontwaken zit er nog niet in, zo te lezen. Ik kan je maar 1 raad geven: doe wat voor jou het beste voelt, maar probeer in godsnaam niet om ons te sparen. Je hebt al genoeg ellende op je bordje om je daar ook nog eens druk over te maken. Liefs en een dikke knuf... Annemie.

Gepost door: Annemie | 2009-02-19 om 21.38

Reageren op dit commentaar

Op twijfels Je ziet alles heel anders en veel beter
door ogen die geweend hebben.

Uit zomaar voor jou
Phil Bosmans

Gepost door: Ma Elly | 2009-02-20 om 10.42

Reageren op dit commentaar

Positieve verhalen voor Elly,ik heb een grappige!
Gisteravond kreeg ik een mailtje van m`n jongste dochter.
Daarin stond dat ze volgende week ff langs zou komen en dat ik maar vast iets moest bedenken om niet thuis te zijn.
Ik mail terug:ik zal zien of ik bij een kennis koffie kan drinken die heel ver weg woont,zodat ik uuuuren onderweg ben!
En wat mailt dochter?????
ZOVER WEG HOEFT DIE KENNIS NIET TE WONEN OM UREN ONDERWEG TE ZIJN!
(Doelend op die keer dat m`n vriendin en ik een dagje weg zouden en we i.p.v. 5 kwartier pas na 3 uren op de plaats van bestemming aankwamen!).

Gepost door: mandy | 2009-02-20 om 13.28

Reageren op dit commentaar

*** Kom je even een hart onder de riem steken en je ondanks alle problemen die je moet overwinnen toch een fijn weekend wensen meisje...Ik weet dat je nu zeer zwaar hebt en misschien zie je het niet meer zitten af en toe maar geloof me..Ooit sta je er weer helemaal...In topvorm...

Lieve groetjes

Gepost door: Illness | 2009-02-20 om 17.49

Reageren op dit commentaar

Ben terug xxx Hey meid,
Harde schijf van mijn pc om zeep (t.t.z. een productiefout aan die serie) waardoor ik ganse week zonder zat. Balen :-(
... kom daardoor net het nieuws te lezen ...
Ja meid, jij hebt al heel wat doorstaan.
Dat we supertrots op jou zijn weet je al lang.
En als je je ding kwijt wil, niet inhouden hoor!
Niet te veel zitten speculeren over wat en wat niet...

Leuk nieuwsje van deze kant :
Ben voor mijn derde examen ook weer met succes geslaagd.
Op naar de laatste.
En oh ja, Aline moet binnenkort in Veerle komen volleyballen. Als het jou lukt moet je beslist maar eens komen piepen he

Elly'tjen, Hans, tante Maria en nonkel Willy,
Wij zien jullie graag ...
XXX
Ilse Aline Gert

Gepost door: Ilse | 2009-02-20 om 21.35

Reageren op dit commentaar

*** Luister naar de wijze raad van je mama, Elly!!!!
Huilen lucht op, je frustratie uiten ook... je twijfels, je angsten... niets opkroppen!!! Dat vreet nog meer aan je!!!
We zijn er om je te ondersteunen in je moeilijkste momenten!!! Maak daar aub gebruik van!!! Alleen JIJ bent nu belangrijk!!!

Gepost door: Talleke | 2009-02-20 om 22.57

Reageren op dit commentaar

Elly

Ik sluit me bij de vorige berichten aan. Zagen doe je zeker niet en kwaad zijn is heel normaal.
Vloek maar eens goed,dat lucht op!!
Ik wens je veel moed om door te gaan.

Gepost door: Marie-louise | 2009-02-21 om 07.22

Reageren op dit commentaar

jouw verhaal Elly,

deze blog is jouw verhaal.
Kort of lang, positief of negatief, het is er om wat er in je zit los te laten.
Het is voor jou dat je het doet.

groetjes,
Katleen

Gepost door: Katleen | 2009-02-21 om 23.10

Reageren op dit commentaar

Juist terug van een reinigingsweek in de ardennen en lees nu pas je blog.
Ik kan je twijfels begrijpen en enkel en alleen JIJ kan beslissen of en wat je schrijft.
Wat je zeker niet doet is zagen of klagen!!
Duim heel hard dat de chemo mag aanslaan en het vocht verdwijnt.

Dikke knuffel,

Corina

Gepost door: corina | 2009-02-22 om 18.40

Reageren op dit commentaar

begrijpen Lieve Elly,
Een tijdje geleden kreeg ik via een mailtje een oproep om een electronisch kaart te sturen naar het ziekenhuis waar jij verbleef voor je behandelingen. Ik heb dat toen gedaan en sindsdien volg ik je berichtjes op je blog. NEEN, Elly je zeurt niet. Je bent een moedige en dappere vrouw, die vecht voor elk draadje dat je verbindt met het leven. Het leven, klinkt in jouw situatie cynisch, maar je hebt heel veel overeenkomsten met mijn man zaliger. Die was ook zo moedig tijdens zijn ziekte en had er alles voor over om toch nog maar een tijdje hier bij ons te kunnen blijven. Als je berichtjes korter worden begrijp ik dat volkomen. Je hebt niet altijd de goesting om alles neer te pennen. Toch kom ik elke dag eens piepen hoe het nu met je gaat. Veel sterkte en doorbijten he meiske.
warme groetjes Jacqueline (omaatje)

Gepost door: omaatje | 2009-02-23 om 07.05

Reageren op dit commentaar

herkenning... Lieve Elly,

ik weet niet of je hier veel aan hebt, maar ik heb het soms ook moeilijk om er elke dag opnieuw ' te blijven in geloven' en dat terwijl ik ook wel best een 'positivo' ben... en ik merk ook dat ik de laatste tijd vaker niet dan wel schrijf omdat ik niet wil 'zagen' en steeds wil reutelen over hetzelfde...

Maar Elly, je moet je zeker geen zorgen maken dat je zaagt en klaagt,... eerst en vooral mag je gerust eens zagen en klagen, en ten tweede de moed, kracht en waardigheid waarmee je weerstand biedt aan de kanker (en de negatieve gevoelens die daarbij horen) zijn voor zovelen een bron van inspiratie, dat ik me niet kan voorstellen dat iemand je het kwalijk zal nemen als het eens een dagje, of zelfs meerdere daagjes, niet lukt om 'vrolijk' te doen...

lieve groetjes,

Gepost door: me, myself | 2009-02-23 om 10.03

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.