30-01-10

Verdrietig

Als je kanker hebt, ben je vaak in het ziekenhuis waar je ook andere kankerpatiënten ontmoet.
Met veel van die mensen gaat het na een tijdje goed en ze “verdwijnen” terug naar hun “oude leven” (in de mate van het mogelijke).

Maar dat geldt niet voor iedereen.
Sommigen zullen net als ik nooit genezen. Wij ontmoeten elkaar regelmatig, wekelijks, maandelijks… Je leert elkaar kennen. Je bouwt op korte tijd een nauwe band op.
Sommigen zijn zoals ik. Door de behandelingen blijft de ziekte onder controle en zij leven hun leven. Vechtend, maar wel met regelmatig goede periodes.

Maar niet iedereen. Niet altijd.
Sommigen verliezen het van de kanker. Je ziet het aankomen, maar schrikt toch als het zo ver is. Het doet je nog maar eens beseffen dat leven met K onzeker is. Dat alles heel snel kan veranderen. Dat het oneerlijk is. Dat je nooit antwoord zult krijgen op de grote waaromvraag.

Tot ziens lieve Pascale.

Klik hier voor haar herdenkingssite en om het prachtige initiatief van haar echtgenoot Serge te steunen.

Commentaren

Je bent een moedige meid Elly! Ik vind het spijtig dat je zo lang moet af en aan zien, om tot het toch droevige eindresultaat te komen.
Groetjes en flinke knuf.

Gepost door: emmy | 2010-01-30 om 16.41

Reageren op dit commentaar

ja het leven met K is inderdaad heel onzeker je weet nooit wanneer het komt en waar het eindigd
we zullen P. allemaal missen
Maar geef de moed niet op put kracht en sterkte uit de steun en vriendschap van de mensen om je heen en geniet van elke nieuwe dag die er voor je is
groetjes ann

Gepost door: ann geukens | 2010-01-30 om 16.44

Reageren op dit commentaar

Elly We zullen inderdaad nooit antwoord krijgen, Zelfs de dokter die mijn man al die jaren behandelde (3 jaar Longkanker)staat er gelaten bij vind ik,ik denk dat ze hun patiënten ook missen, ze staan machteloos en dat voel je, er is een sterke band daar in het ziekenhuis.
Heel veel sterkte Elly, ik denk aan je
Nicolle

Gepost door: Nicolle | 2010-01-30 om 22.41

Reageren op dit commentaar

Afscheid van P Tot ons groot spijt
Kwam er geen wonder

Onze innige deelneming
Ze was heel bijzonder.

Gepost door: MA Elly | 2010-01-30 om 23.04

Reageren op dit commentaar

De realiteit van de grote K, hé Elly! Wat een onmacht! Mensen die verliezen... maar er zijn er ook die winnen. Er zijn er die dobberen. Laten we elkaar ondersteunen, en elkaar hoop blijven geven. En daar ben jij een toonbeeld van! XX

Gepost door: Kris | 2010-01-31 om 02.31

Reageren op dit commentaar

Ik begrijp heel goed wat je voelt!!
Sterkte, leef met je mee.

Corina

Gepost door: corina | 2010-01-31 om 09.54

Reageren op dit commentaar

Weer een harde dobber om te verduren! Sterkte Elly en familie van P.

Gepost door: Els | 2010-01-31 om 10.33

Reageren op dit commentaar

*** Weer een enthousiaste dame die de strijd verliest...
Ik wens je veel sterkte, Elly. Alsook de familie van P.

Dikke knuffel,
Annita.

Gepost door: Annita | 2010-01-31 om 12.11

Reageren op dit commentaar

Hoi allemaal

Onze droom was dat k van een dodelijke naar een chronische ziekte zou evolueren maar helaas was dat voor ons niet mogelijk.

Maar om pascale te eren ga ik de strijd aan om dit voor anderen wel mogelijk te maken.
Meer info op de site van pascale.

Bedankt voor jullie steun serge en mart.

Gepost door: goelen serge | 2010-01-31 om 23.24

Reageren op dit commentaar

Het leven is geven en nemen, vallen en opstaan, soms loslaten, maar vooral nooit opgeven! Aan alle K-patienten en naasten wens ik vanuit het koude China tonnen moed, doorzetting en geborgenheid bij elkaar.
Sterkte!

Gella VDC

Gepost door: Gella Vandecaveye | 2010-02-01 om 14.02

Reageren op dit commentaar

Droef ben ik dit te lezen.
Het blijft altijd pijn doen, ook al heb ik deze prachtige dame nooit gekend. Ik ben blij dat ze jouw pad gekruist is Elly, het was vast heel verrijkend voor jullie beiden.
Sterkte bij het verwerken van dit verlies,
R

Gepost door: Rikkert | 2010-02-01 om 17.52

Reageren op dit commentaar

Het komt steeds hard aan om zulke berichten te lezen, voor jou moet het nog pijnlijker zijn. Steeds met de feiten op je neus gedrukt worden. En die familieleden die met een gebroken hart achterblijven. Het enige wat ik kan en blijf doen is aan jullie denken, hopen, en kaarsjes branden. Ook steeds als ik in Hasselt kom zal ik bij het paterke van Hasselt een kaarsje voor jou bij aan steken. Ik hoop dat je het niet te moeilijk hebt en wens je goede, pijnloze en zonnige dagen toe.
Liefs en groetjes
Francy

Gepost door: francy | 2010-02-01 om 21.18

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly, mijn oprechte deelneming met het verlies van alweer een lotgenote. Moet hard zijn voor jou. Veel sterkte. Dikke knuffel van Ina

Gepost door: Ina | 2010-02-02 om 13.57

Reageren op dit commentaar

Afscheid van P Je hart was gul en breed
Bood ruimte aan zovelen
Een ruimte die vaak overliep
Van warmte om te delen.
M&W

Gepost door: MA Elly | 2010-02-02 om 14.59

Reageren op dit commentaar

Wat is het weer moeilijk om de juiste woorden te vinden, want die zijn er gewoonweg niet...

Genieten van elke dag, die ons en jou wordt gegeven, dat is de boodschap.

Gepost door: Dirk en Gudrun | 2010-02-02 om 21.13

Reageren op dit commentaar

Elly en familie van Pascale.
Ik wens jullie morgen heel veel steun en kracht toe met het verlies van pascal .
De kaarsjes branden hier .

Groetjes en knuffels.

t'Chris

Gepost door: Christiane | 2010-02-04 om 10.18

Reageren op dit commentaar

Goh.. dat is weer echt rot en zo oneerlijk. Ik wens je veel sterkte, lieve Elly.

Gepost door: tijdtussendoor | 2010-02-04 om 12.12

Reageren op dit commentaar

hoe droevig: weer een nieuwe naam aan het lijstje gevoegd...
Mijn medeleven met de familie en vrienden...

Gepost door: zeezicht | 2010-02-04 om 21.29

Reageren op dit commentaar

Afscheid van P Vandaag was een heel moeilijke dag voor je.Maar wij kennen je beter dan wie ook,je hebt afscheid genomen op jou manier.
Wij vinden dat jullie op die korte tijd dat je elkaar mogen kennen hebt een sterke band gesmeed hebt die heel mooi was ,en voor altijd zo zal blijven.
Sterkte Elly

Voor seffens slaapwel;
xxx

Gepost door: MA Elly | 2010-02-05 om 21.30

Reageren op dit commentaar

Knuffel Het is stilletjes op jouw blog ...
We weten dat je het nu heel moeilijk hebt.
Niet gemakkelijk,
wat spookt er toch allemaal door jouw hoofd... ?
We sturen een geweldig dikke,warme knuffel naar jullie door !
xxx
Binnenkort komt het zonnetje weer piepen.

Liefs
Ilse Aline en Gert

Gepost door: Ilse | 2010-02-07 om 14.51

Reageren op dit commentaar

Pijn Lieve Elly.
Ik krijg het koud als ik lees dat je weer iemand bent verloren,het doet mij ook pijn al kende ik haar niet,Elly meisje probeer je er boven te zetten en denk dat je nog meer geluk hebt gehad dan ons Anja ,jullie hadden het samen nog zo fijn kunnen hebben,het heeft niet mogen zijn en dat doet pijn.
Veel sterkte toegewenst.
Paula.

Gepost door: paula | 2010-02-08 om 20.37

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.