12-04-10

Luxor 2010 - Dag 3 en 4




Zaterdag was een rustdag.
Een laat uitgebreid ontbijt waarbij een deel van de broodjes op het terras gebakken worden en de rest van de dag luieren in het zonnetje aan het zwembad met een goed boek en regelmatig een plonsje in het zwembad.

Het hotelzwembad grenst aan de Nijl en je hebt er dan ook een prachtig uitzicht op de Westelijke oever. Er varen bovendien de hele dag zeilschepen en cruiseschepen voorbij en ibissen spelen aan de rand van het water. Je kijkt er je ogen uit. Het is eens wat anders dan een dagje zwembad op de meeste vakantiebestemmingen.
Ik had het derde deel van de Millenniumreeks (de boeken van Stieg Larsson) bij, een kanjer dus, met de bedoeling het uit te lezen tijdens de vakantie, maar er is zoveel te zien aan het water dat het niet gelukt is.

In de late namiddag namen we een taxi naar de Soeks. Toen we bijna aan de soeks waren merkte ik dat de taxibestuurder ons (net zoals in 2008) naar een andere plaats wilde brengen, een gebouw waar vele winkeltjes zijn en waar hij zijn percentje krijgt voor elke toerist die hij aflevert. Ik zei dat we daar niet naartoe wilden en er volgde een lofzang over het feit dat de handelaars daar veel eerlijker zijn dan in de soek en “no hassle”, dat ze je dus niet lastigvallen, maar ik bleef volhouden. Uiteindelijk snapte hij dat het niet zou lukken en bracht hij ons toch naar de juiste plaats, namelijk de soek in het centrum achter de Tempel van Luxor.

Wapen je met je liefste glimlach en leer één belangrijke Arabische zin als je soek betreedt, “la shokran” (nee bedankt) want je wordt er onmiddellijk bestormd door elke winkelier die zijn waren aanprijst.
Het is een hele ervaring en het hoort er gewoon bij. Mij stoort het niet maar ma was hiervan nogal onder de indruk en liet zich regelmatig vangen door in te gaan op een vriendelijke vraag en dan is het hek van de dam want dan blijven ze bezig. Ik heb haar dus een paar keer moeten “redden”.

We hebben wat spulletjes gekocht in dezelfde winkels als vorige keer omdat ik wist dat ze daar niet zo aandringen en ook deze keer kon ik na heel wat gepalaver (en laat ons eerlijk… zijn door het aanwenden van de vrouwelijke charmes) een eerlijke prijs bedingen. Je krijgt telkens thee aangeboden door de gastvrije verkopers, maar omwille van mijn gevoelige darmpjes zijn we daar nooit op ingegaan.

De soek bestaat uit 2 delen. Het eerste deel is een geplaveide straat met moderne winkels voor toeristen, terwijl het tweede deel de markt is voor de lokale bevolking.
Een wereld van verschil… Stofferige zandwegen, kleine onverzorgde verkoopstalletjes of gewoon een doek op de grond met daarop de koopwaar, het vlees dat bij de beenhouwer in de open lucht hangt te bengelen, enz. Kortom een authentieke plaats die jammer genoeg misschien binnenkort verdwijnt (daarover later meer).

Ondertussen was de zon ondergegaan en namen we een kijkje bij de tempel van Luxor die ’s avonds prachtig verlicht is.
Tijdens het drinken van een vers citroensapje met munt op het Nijlterras van het Metropolitan café belde Miriam om te melden dat de ballonvaart de volgende morgen niet kon doorgaan wegens te veel wind en spraken we af dat we haar de volgende dag zouden ontmoeten.

Zondagmorgen na het ontbijt nog even relaxen aan het zwembad tot Miriam ons rond het middaguur ophaalde om een bezoekje bij haar thuis te brengen. Daar werden we verwend met Egyptische cake gebakken door haar schoonzusje. Het was een blij weerzien met de tweeling Layla en Omar toen zij uit school kwamen in hun schattige uniformpjes.
Miriam nodigde ons uit in het Egyptische restaurant Sofra waar we heerlijke verse fruitsappen dronken en kleine Egyptische gerechtjes aten.

Na al dat lekkers en een uitgebreide, interessante babbel over hoe het is om te wonen in Egypte moesten we afscheid nemen. Van mijn kant was dat toch met een brok in de keel… Miriam is een fantastische persoon en het lijkt wel of ik haar al jaren ken zo goed klikt het tussen ons. En wie zegt dat ik nog een keertje terug naar Egypte kan reizen? We zullen wel zien, maar als het aan mij ligt zien we elkaar zeker nog terug. Insjallah…

We waren op tijd terug in het hotel om te genieten van de prachtige zonsondergang aan de Nijl. Een mooie afsluiter van een geweldige dag!

Commentaren

Leuk verslagje!! Hallo Elly,

Wat een leuke verslagen! Jullie hebben wel veel dingen gezien daar en amai, op de foto's is jouw boek zo te zien echt wel een kanjer. Zo'n boek had ik nog nooit gezien... :-)

Ik lees ook terug meer, nu dat ik niet mag gaan werken en de tijd ervoor heb. Het is een leuke en ontspannende bezigheid.

Ik kijk al uit naar de volgende verslagjes en foto's!

Dikke kus,
Igna

P.S.: Ik denk dat we van hetzelfde dorp zijn, ja, want mijn dorp ligt erg kort bij Tessenderlo en aan de andere kant is er inderdaad Geel... De wereld is klein, zegt men wel eens... x

Gepost door: Igna | 2010-04-12 om 20.12

Reageren op dit commentaar

Allerlei En zeggen dat het maar een klein deel is van wat we die dagen weer hebben beleefd.
Maar het was heel speciaal, om te zien hoe jij van elke halve seconde zelfs genoot met volle teugen!!
Nu begrijp ik nog veel beter waarom je zo sterk verlangde naar Luxor en zijn omgeving.
Jij voelde zich op en top thuis daar.
Laat ons nog maar verder genieten he!
Groetjes

Gepost door: Ma Elly | 2010-04-12 om 20.32

Reageren op dit commentaar

Prachtig verslag weer!
Jammer dat ik geen foto`s kan bekijken,heb alleen een groot kaal vlak.
Maar ik probeer het binnenkort opnieuw!

Liefs Mandy.

Gepost door: Mandy | 2010-04-13 om 11.59

Reageren op dit commentaar

Weer maar eens merci voor deze editie! Ik geniet in ieder geval mee, dank daarvoor.

Gepost door: Mia | 2010-04-13 om 12.19

Reageren op dit commentaar

heb hier genoten van jouw verslag en foto's... heel interessant en mooi.

Gepost door: Annick en Chris | 2010-04-13 om 15.08

Reageren op dit commentaar

Ik voelde me er helemaal bij, prachtig verteld!
Mooie foto's ok weer!
Hopelijk kan je dit nog een paar keer overdoen, inderdaad, insjallah...

Gepost door: Rikkert | 2010-04-13 om 15.42

Reageren op dit commentaar

oei, ik begin ook al Kempens te spreken, enfin, te schrijven... een o'tje vergeten...

Gepost door: Rikkert | 2010-04-13 om 15.44

Reageren op dit commentaar

jullie hebben het daar ook wel naar jullie zin gehad precies hé...
en zo leuk, door jouw verslag hier te volgen, maak ik precies ook een reisje naar Luxor... terwijl ik eigenlijk nog half in Marokko zit vanwege mijn eigen verslagjes, hihi!
dubbel genieten dus ;-)

Gepost door: tricky | 2010-04-13 om 19.42

Reageren op dit commentaar

Het lijkt me inderdaad wel eens de moeite om naar Egypte te gaan. Mij moet je niet overtuigen, maar Dirk, dat is wat anders. (het onbekende ...?)
Wij komen net terug van een citytrip Barcelona (met kinderen en aanhangsels), wat me er meer en meer van overtuigt om Spaanse les te gaan volgen. Het was echt de moeite, maar dat zal je wel weten!

vele groetjes,
Gudrun.

Gepost door: Dirk en Gudrun | 2010-04-13 om 22.40

Reageren op dit commentaar

hoi Ellie Jullie Ma had er al veel over verteld maar het zien van de foto's en jouw verslag (wat kan jij dat goed )heel mooi. Op de foto's zie je dat land doet iets met jouw je ziet dat.
Wij hopen dat jij nog vaak naar toe mag gaan.

Gepost door: Sonja | 2010-04-15 om 10.28

Reageren op dit commentaar

Hey Ely,
Wij waren verleden jaar ook in Egypte! Ik zie het terug helemaal voor mij als ik het lees! Zelp pas terug uit istanbul! Het was kort met krachtig en ik herleefde na maanden van ziek thuis zitten terug helemaal! Alleen terug puddinggevoel twee dagen na mijn thuiskomst maar nu gaat het terug wat beter! Ook leuk hoe je die fotos hebt geplaatst, ik slaag er nog altijd niet in om fotos te plaatsen!
groetjes
christa

Gepost door: christa | 2010-04-21 om 09.05

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.