01-09-10

Herceptinedag

Toen ik gisterenmorgen naar het ziekenhuis reed voor mijn Herceptine leek het erop dat de dag hetzelfde zou verlopen als de andere keren. Ik keek uit naar de gezellige babbel met maatje L. die er ook zou zijn voor haar chemo en was van plan om na de behandeling even bij ma en pa op bezoek te gaan.

Het draaide anders uit.

Als je aankomt op oncologie wordt je temperatuur, bloeddruk en hartslag gemeten. Die laatste was erg laag, maar omdat ik al een tijdje betablokkers neem om die vertraging in de hand te werken maakte niemand er zich zorgen over.

Bij de oncologe worden die waardes nagekeken, zij kijkt de bloeduitslagen van het labo na en je moet vertellen hoe je je voelt en waar je last van hebt gehad.

Toen ze de hartslag zag, die blijkbaar toch veel te laag was, zei ze dat ik de dosis van de betablokker moet verlagen. Vervolgens zagen we op het scherm van de bloedwaardes vrij veel in het rood staan, wat betekent dat die waardes boven of onder de toegelaten grenzen liggen.

Waar heb je de laatste tijd last van was de volgende vraag. Mijn lijstje opgenoemd: vreselijke spierkrampen, diarree, zweten, extreem moe en nog wat dingen. En toen was er... lichte paniek.

De combinatie van alle bovenstaande factoren wees duidelijk op een probleem in de elektrolytenhuishouding, vooral op een groot tekort aan kalium en magnesium. Kalium regelt het hartritme en de zenuwen en spieren. Het hart is een spier, mijn hartslag was veel te laag en er was dus een instant risico op hartritmestoornissen. Ik denk dat mijn hart toen ik dat hoorde uit pure paniek hele rare sprongetjes maakte.

Ik kreeg onmiddellijk een infuus met kalium en magnesium. 

Vrijdag wordt het bloed gecontroleerd en als de balans nog niet in orde is, zal ik thuis een tijdje kalium moeten innemen. 

Het was dus een dag die helemaal anders verliep dan gepland...

Commentaren

Ai Elly, ik kan me indenken dat je hartje rare sprongetjes maakte.
Tomme toch...
Heb je de herceptine dan niet gekregen?

Bon courage!

Gepost door: Rikkert | 2010-09-01 om 11.07

Reageren op dit commentaar

verstoorde electrolytenhuishouding... daar weet ik alles van helaas... (dankzij de nierperikelen), niet leuk hé!
hoop dat je die huishouding weer snel op peil krijgt...
en toch... hebben we een sterk lichaam, nietwaar?!

Gepost door: tricky | 2010-09-01 om 11.38

Reageren op dit commentaar

Als alles je heel erg tegenzit
Er geen lichtpuntje wil verschijnen
Moet je soms heel erg vechten,
om wolken te laten verdwijnen
Maar als je in jezelf blijft geloven
Dan is de eerste stap gezet
En zal je straks kunnen zeggen
Dat je dit ook weer hebt gered.
xxx

Gepost door: Ma Elly | 2010-09-01 om 21.45

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly, zo zie je maar weer dat elk onderzoek anders kan uitdraaien dan je dacht. Enkele weken geleden was je nog zo trots om te vertellen dat je hart goed werkte en nu dit. Maar je zal dit ook te boven komen door jouw doorzetting en de zorg van de dokters. Ik duim alleszins met twee duimen. ( Had ik er vier of honderd, ik zou ze allemaal in de lucht steken)
Veel sterkte
Jacqueline

Gepost door: jacqueline | 2010-09-02 om 10.20

Reageren op dit commentaar

Zoals jou ma opbeurende taal, die daarenboven ook nog rijmt uit haar mouw schud, dat is mij niet gegeven. Ik hou het dus maar op mijn twee duimen en oh ja, ik heb er vaak ook meer nodig.
Sterkte meisje en tot binnenkort!
Mia

Gepost door: Mia | 2010-09-02 om 22.56

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly dat is schrikken als je denk naar het ziekenhuis voor de herpceptine te gaan.En dan er allemaal alarmbellen gaan luiden bij de contole vooraf. Schrikken,kan me voorstellen dat je hart dan spontaan sprongetjes maakt.
Hopelijk mag je vrijdag thuis verder met Medicijnen moets je in het ziekenhuis blijven afgelopen nacht?

Gepost door: monique | 2010-09-03 om 09.23

Reageren op dit commentaar

Amai, dat was weer even schrikken voor jou!
Hopelijk blijkt vandaag 'de balans ' alweer in orde.
Ik duim!!

Corina

Gepost door: corina | 2010-09-03 om 10.22

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.