09-01-11

Leven met

Bij de overgang van een oud naar een nieuw jaar wordt er al eens wat dieper nagedacht. Deze keer overliep ik een paar jaar en blikte terug op hoe het is om met uitgezaaide borstkanker te leven.

Je zit dan op een helse en eenzame planeet. Er is geen duidelijk einde voor je behandeling, behalve wanneer ze niet meer werkt en je moet overschakelen op een andere optie. Als er die nog is dan toch. Elk jaar dat verstrijkt, voelt ergens aan als een jaar verloren aan borstkanker in plaats van een reden om feest te vieren, hoe paradoxaal dat ook klinkt. Ben ik dan niet blij dat ik er nog ben? Het antwoord is ja natuurlijk, maar zo simpel is het niet. Omdat de onuitgesproken bijklank van die vraag telkens is, hoe lang nog? Wanneer zal het zwaard van Damocles vallen? Bij elke scan vragen we ons af of dit degene zal zijn waar de kanker overwint. Een “goede” scan is er eentje waar de kanker niet groeit. Niet te veel groeit. En om de zoveel maanden wapenen we onszelf tegen de angst van welke vreselijke dingen die scan eventueel aan het licht zal brengen.

Iemand vroeg me onlangs of ik ooit nog momenten met louter vrolijke en vrije gedachten heb. Als ik eerlijk moet antwoorden gebeurt dat zelden. Wanneer je de indruk hebt dat de ziekte willens nillens je leven bepaalt en je je bijna niet meer kunt herinneren hoe je leven ervoor was, is het moeilijk aan iets te denken zonder dat het gekleurd is door de ziekte. Enkele eenvoudige voorbeelden.

Ga ik op vakantie? Als het in de behandelagenda past en als ik niet te veel last van mijn buik heb. Het is etenstijd. Tijd om mijn pillen te nemen. Zullen we een wandeling met Figo maken? Ik ben veel te moe. Rijden we naar X? Kan niet want ik heb net mijn plaspillen ingenomen. Uit eten gaan? Goed selecteren uit het menu want anders ben ik ziek. Afspreken met vrienden? Goed tellen hoeveel dagen na een behandeling ik afspreek en dan nog afwachten hoe ik me voel. In de tuin werken? Een half uurtje en dan is de energie op. Zal ik er de volgende kerst nog zijn? Zal ik mijn petekindje zien opgroeien? En ga zo maar door… het stopt nooit. Een denderende roetsjbaan met ups en downs.

Je vraagt jezelf soms af hoe je ermee blijft omgaan. Eerlijk gezegd heb ik geen idee. Af en toe die stroom aan gedachten stilzetten door te mediteren, geen zelfmedelijden hebben, de hoop nooit opgeven en in elke dag iets positiefs zoeken. Dat is waarschijnlijk niet de juiste manier voor iedereen, maar voor mij is het dé manier om om te gaan met zo’n onzekere, oncontroleerbare en in feite krankzinnige situatie. Zo krankzinnig dat ik er zelf versteld van sta dat ik ondanks alles nog niet gek en/of labiel geworden ben. Denk ik…

Morgen staat er zo’n gevreesde buikscan op het programma. Uitslag donderdag. Ik hou u op de hoogte.

Commentaren

x

ik denk alvast extra aan je morgen

Gepost door: elke Belde | 2011-01-09 om 12.10

Reageren op dit commentaar

Elly, je schreef:"Dat is waarschijnlijk niet de juiste manier voor iedereen, maar voor mij is het dé manier om om te gaan met zo’n onzekere, oncontroleerbare en in feite krankzinnige situatie". Wel,je bent wél op de juiste manier bezig. Ik denk dat velen jou als voorbeeld mogen nemen!

Walter.

Gepost door: Walter | 2011-01-09 om 12.16

Reageren op dit commentaar

Ik hoop dat er velen met ons morgen kaarsjes zullen branden!?

XXX XXX

Gepost door: Ma Elly | 2011-01-09 om 12.20

Reageren op dit commentaar

Zo herkenbaar!
Mooi en realistisch verwoordt, het schetst een goed beeld hoe " leven met..." écht is.
Ik duim heel hard!!XXX

Gepost door: corina | 2011-01-09 om 12.45

Reageren op dit commentaar

dikke steunknuffel voor morgen en alle dagen daarna!

Gepost door: annemie | 2011-01-09 om 14.36

Reageren op dit commentaar

Ge bent een echt sterke madam waar vele mensen naar opkijken je bent een voorbeeld voor hen
héééél vééééél succes voor morgen
ik zal een dikke kaars voor je branden
groetjes ann

Gepost door: ann geukens | 2011-01-09 om 15.28

Reageren op dit commentaar

Elly,

We denken aan je !
Knuffel,
Greet

Gepost door: Greet | 2011-01-09 om 16.12

Reageren op dit commentaar

Menigen zouden zeggen " Elly, ik zou zooooot worden "; maar zoals mn moeder zegt " ge wordt niet zot als ge dat wilt..."
Dus Elly ook niet...
De enige weg is die van de vooruit...

Gepost door: jolliefieke | 2011-01-09 om 17.01

Reageren op dit commentaar

Menigen zouden zeggen " Elly, ik zou zooooot worden "; maar zoals mn moeder zegt " ge wordt niet zot als ge dat wilt..."
Dus Elly ook niet...
De enige weg is die van de vooruit...

Gepost door: jolliefieke | 2011-01-09 om 17.01

Reageren op dit commentaar

Elly,
Je bent een super sterke dame.
Voor morgen duimen we voor goede resultaten.
Groetjes
Katy

Gepost door: katy | 2011-01-09 om 18.40

Reageren op dit commentaar

Hier gaan we ook een dikke kaars branden.
We duimen voor jullie.

Groetjes Serge en Mart

Gepost door: serge goelen | 2011-01-09 om 21.41

Reageren op dit commentaar

Hoi, Elly,
Iedereen zegt wel dat jij een sterke madame bent en dat bén je ook, maar "jij" moet het wel doén, eh!! Iedereen bewondert jou voor je moed en levenslust. Jij bent een voorbeeld voor velen, óók voor mij! Ik heb in al die jaren al véél van jou geleerd, niet alleen over de ziekte, de medicatie, maar ook op persoonlijk vlak.
En jij hebt zeker reden om je af en toe eens te laten gaan, dan mag jij ook eens huilen en roepen en vloeken en tieren. De boog kan niet altijd gespannen staan!

Maar van mij mag je het weten: "Jij bent gewoon een krachtige, levenslustige prachtvrouw!"

Voor morgen brand ik hier een extra dikke kaars, naast de vele kleintjes!

Nog een dikke knuffel en een lieve groet,
Annita

Gepost door: Annita | 2011-01-09 om 22.29

Reageren op dit commentaar

Geloof kom je niet te boven
zonder te geloven
en het wonder om je heen!

Hoop gaat ten onder
als je leeft zonder het wonder
Om je heen!

Verwonder je
Het wonder kan niet zonder je
Geloof, hoop,liefde
om je heen!

Dag Elly,dat alles goed mag verlopen morgen ,en donderdag (chemodag)

XXX

Gepost door: Ma Elly | 2011-01-09 om 23.42

Reageren op dit commentaar

Beste Elly,
We duimen en hopen met je mee op een Zeer positieve scan.
En nog steeds op een jaar zonder al te veel ongemakken.
groetjes Francy

Gepost door: francy | 2011-01-10 om 08.40

Reageren op dit commentaar

Hallo Elly,
Ik hoop dat de gevreesde scan-uitslag een positieve uitslag is!Uitsalegen altijd zo spannend en zet je telkens weer aan het denken de raddertjes in je hoofd blijven dan draaien.
Ik kan je verhaal, als lotgenoot, zo goed aan voelen,nooit meer onbedacht iets doen of gaan doen nooit meer onbezorgd de toekomst in kijken,Soms denk ik wel eens weten mensen die niet ziek wel wel dat ze een onbezorg leven hebben naar de toekomst?Natuutlijk weten we dat mensen ook andere zorgen hebben ,maar je gezondheid,in in ons geval de uitzaaiengen van de bortskanker geven eigenlijk nooit meer onbezorgde toekomst.Net als jouw probeer ik toch veel positieve dingen op te pakken en van mijn gezin te genieten, ga zeker nog niet opgeven maar het is wonderbaarlijk dat je lijf en geest zo veel aan,licamelijk en geestelijk maar tot hoe ver dat weet niemand??
Sterkte en liefs van een lotje Monique

Gepost door: monique gerritse | 2011-01-10 om 12.18

Reageren op dit commentaar

elly, je verwoordt het weer zo goed... als je kanker zonder uitzaaiingen hebt zit je al op een eiland, maar met uitzaaiingen, ik geloof wel dat je dan op een andere planeet zit.
ik hoop dat de scan je een beeld geeft dat jouw kracht en energie geeft om er weer voor een hele tijd positief tegen aan te gaan.
de zon schijnt, de kaarsjes branden ...
liefs,
mieke

Gepost door: mieke | 2011-01-10 om 13.35

Reageren op dit commentaar

Je bent een knokkerd.
Sterkte voor morgen en ik zal duimen.

Groetjes Jet

Gepost door: jet | 2011-01-10 om 15.51

Reageren op dit commentaar

Ik duim voor je Elly!!
Bewondering voor jou kracht en positiviteit dat heb ik voor jou!!
Liefs Cindy.xxx

Gepost door: Cindy | 2011-01-10 om 16.33

Reageren op dit commentaar

Hallo Elly

Toevallig zag ik (Josée) afgelopen maandag jou pa en ma. Zij vertelden me
meteen over jou toestand. Het zullen weer bange dagen worden, maar met jou optimisme en sterke wil ben ik er haast van overtuigd dat alles weer zal meevallen.

Wij willen jou ook nog feliciteren met jou kleine petekindje. Fantastisch!
Wij hopen dat jij hem nog zal kunnen zien opgroeien en ondertussen heel veel plezier met dat kleine knuffelbeertje!

Greotjes en liefs

Rob en Josée Cools Aerts

Gepost door: rob en Josée | 2011-01-12 om 15.06

Reageren op dit commentaar

Elly, je hebt een gave. De gave om de dingen bij hun naam te noemen en te verwoorden. Wat jij hier zegt is zo juist en herkenbaar. Je bent natuurlijk op de juiste manier bezig. En als er iemand niet labiel is, en met zijn (of haar) beide voeten op de grond staat, ben jij het wel. En terecht moet je de hoop niet opgeven. Er is niets mis met twijfelen aan jezelf. Of denken dat je je ziekte niet goed aanpakt. Wij (je hele omgeving) is er om je te steunen en om te zeggen dat je een grote madam bent. Knuffel Kris

Gepost door: Kris | 2011-01-13 om 01.21

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.