20-02-11

Zometazombie

De voorbije 2 dagen vertoefde ik in Zometazombieland. Er werd in het ziekenhuis gewaarschuwd voor mogelijk vervelende bijwerkingen na de eerste toediening en wat dacht je... ik had zoals wel vaker de eerste prijs.

Ik werd getrakteerd op de hele lijst van dingen die kunnen voorkomen en niet zo'n beetje. Hoofdpijn, vermoeidheid, overgeven, spierpijn, gewrichtspijn, botpijn, duizeligheid, gewone koorts en rilkoorts waarbij ik trilde als een Duracell batterij die op hol geslagen was. Ik voelde me zo ellendig dat mijn hoofd optillen een hele opgave was. Je zou het een Zometahel kunnen noemen. Niet voor herhaling vatbaar in ieder geval.

De volledige uitslag van de scan is er nog niet. Dat wordt iets voor de volgende dagen.

Gelukkig gaat het vandaag beter want wij gaan straks mijn leendochter naar Schiphol brengen en dat had ik niet willen missen. Zij vertrekt voor 3 weken op schoolstage naar Aruba. Spannend, leuk spannend deze keer, dat wel, maar er is toch ook bezorgdheid over hoe het daar zal verlopen. Ik zal zeker genoeg zakdoekjes meenemen want een held in afscheid nemen was ik nooit. Ik huil al als ik op TV naar onbekende mensen kijk in het programma Hello Goodbye waar gefilmd wordt hoe mensen afscheid nemen of elkaar terugzien op de luchthaven. En zo was er die keer dat er een paar weken 2 Italiaanse jongens kwamen logeren nadat zij alles verloren waren na een aardbeving in hun dorp. Tranen met tuiten huilde ik bij hun vertrek. Ontroostbaar. En die keer dat ik me in Sicilië opsloot in het toilet toen de luchthavenbus ons kwam ophalen en ik geen afscheid wilde nemen van een jongen die ik daar had leren kennen. En Yvonne, mijn Duitse vriendinnetje in Griekenland. En vorig jaar in Luxor toen Miriam ons voor de laatste keer aan het hotel afzette.

En, en, en... Dat belooft dus voor straks.

Commentaren

Elly,
Wat erg dat je terug alle nevenverschijnselen moet doorspartelen.
Gelukkig voel je je al iets beter, en hopelijk doe het dan ook zijn werk.
Afscheid nemen, 'k ben daar ook geen sterke in.
We duimen voor goede resultaten.
Groetjes

Gepost door: katy | 2011-02-20 om 17.14

Reageren op dit commentaar

Elly,

Wat een lijst, wat een traktatie zoals ik lees...er zijn gewoon geen woorden voor wat
je weer doorstaan hebt.
Ik duim voor jou een eerste prijs... dat volledige uitslag van scan aan mag geven
dat alles wat je doorstaan hebt, is een echte positieve 1ste prijs cadeau is...
met opbeurend nieuws, zodat je batterijen kan opladen.
Hopelijk was het afscheid van je leendochter niet te emotioneel, en ook met een
brede lach, en aftellen naar verhalen van haar belevenissen in Aruba,
Groetjes Carine

Gepost door: carine van rooy | 2011-02-20 om 18.44

Reageren op dit commentaar

Oh Elly wat erg al die vervelende en pijnlijke bijwerkingen. Nou ja dat is een understatement.
Blij dat het vandaag iets beter gaat!

Denk aan je!

Liefs Cindy.xxx

Gepost door: Cindy | 2011-02-20 om 18.45

Reageren op dit commentaar

Eindelijk de weg gevonden via Safari!
Gelukkig weet ik dat het ondertussen wat beter gaat en dat het (hopelijk) alleen bij de eerste toediening is dat het zo erg is.
I keep my fingers crossed!

Leendochter... Mooi woord, hopelijk viel het afscheid wat mee. Heb je al nieuws van haar?

XXX

Gepost door: Rikkert | 2011-02-21 om 11.49

Reageren op dit commentaar

Wat heb je weer geput uit het onderste van de kan aan energie, om gisteren Nanouchka veilig en wel in Amsterdam af te leveren, en te ondersteunen bij haar groot studie avontuur op Aruba!
Maar zo kennen wij je helemaal,je wil haar al die ervaring laten beleven ,zoals ook jij door al die jaren gelegenheid gekregen hebt om zelf te beleven,en te leren dat je er moet voor gaan als je jong bent,en de kans geboden krijgt he!

Over dat afscheid nemen nemen zal ik niet verder uitweiden want dan krijg ik het ook weer he Elly......
XXX

Vandaag extra rustdag he Elly!

Gepost door: Ma Elly | 2011-02-21 om 13.58

Reageren op dit commentaar

Goh,wat een mooie kans voor Nanouchka ...
Schitterend gewoon.
Heb je vandaag iets van haar gehoord ?
Het weer zal daar alleszins wel meer naar mijn smaak zijn dan hier !

Pieter Loridon zal daar ondertussen al wel weg zijn peis ik ? :-)
xxx
Ilse

Gepost door: Ilse | 2011-02-21 om 19.47

Reageren op dit commentaar

Verschrikkelijk die bijwerkingen! Niemand weet wat dit is als je het zelf niet hebt moeten voelen. Ik moet het ook alleen maar zien bij Jens en het is vreselijk. Waarom kunnen jullie niet gewoon je chemo zonder alle nevenwerkingen hè, d... toch! Maar.....als het het helpt....nemen we het er weer maar bij zeker...
Je bent een ontzettend moedige vrouw waar héél velen een voorbeeld aan zouden moeten nemen! Al die jaren....altijd maar doorgaan....altijd weer een tegenslag verwerken....
Soms heb ik het moeilijk en ben ik het echt beu na 4 jaar....maar dan denk ik aan jou... en dan heb ik geen reden om te klagen en te zuchten. Dan gaan we er weer voor samen met Jens. Onrechtstreeks put ik kracht uit jou kracht om te blijven vechten! Volhouden Elly! Je bent geweldig!
Liefs Katleen

Gepost door: katleen en Jens | 2011-02-21 om 19.51

Reageren op dit commentaar

och meid, ook dat nog... alsof de rest nog niet genoeg was hé! hopelijk blijft het idd tot de eerste keer beperkt dat je zo erg afziet van de bijwerkingen... het doet me een beetje (veel) denken aan de bijwerkingen van de erbitux... ik krijg die wekelijks maar de ene week heb ik er heel veel last van, de andere week haast niks... dus laat ons hopen...

en intussen toch maar weer zo moedig mee op stap! chapeau hoor, want ik weet wat voor energie het je kost! maar wel een mooie kans voor je leendochter (leuke naam trouwens) en eentje die je haar duidelijk heel erg gunt!

ik gun jou wat pijn- en bijwerkingvrije dagen!!!! heeeeeeel veeeeeel!!!

Gepost door: tricky | 2011-02-22 om 17.00

Reageren op dit commentaar

Elly,

Echt vervelend en lastig voor jou dat je al de mogelijke bijwerkingen hebt. Hopelijk is dit maar tijdelijk en kan je weer beginnen genieten. Is het afscheid een beetje meegevallen ? troost je, ze zit daar in een mooi, warm land en die paar weken gaan voor haar zo voorbij zijn. Ze gaat weer terug keren met een koffer vol leuke verhalen waarvan jij dan ook kan genieten.

Groetjes uit Averbode,
Maggy.

Gepost door: Maggy Peeters | 2011-02-23 om 08.59

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.