23-02-11

Uitslag

Eindelijk is de volledige uitslag van de PET/CT scan er.

Heel wat activiteit op het buikvlies en veel vocht in heel de buik.

Nieuwe uitzaaiingen in het bot op het rechter sleutelbeen, in de rechterzijde ter hoogte van de vijfde rib en in de linker bekkenvleugel (heup). Buiten dat bekken wisten we dus alles al. En eigenlijk had ik dat zelf kunnen weten want daar heb ik al een tijdje pijn als ik erop lig of als ik moet stappen, maar ik dacht dat het gewrichtspijn was veroorzaakt door de hormonenremmers die ik inneem.

Ik ben al blij dat er niets in mijn hoofd te zien is want daar ben ik altijd bang voor. Natuurlijk is het weer een serieuze stap achteruit. We weten dus wat te doen...

De Zometabijwerkingen zijn helemaal verdwenen. We zullen het infuus volgende keer veel langzamer laten indruppelen want dat schijnt soms wel eens te helpen.

Vanuit Aruba alleen maar positieve berichten. Via Skype (leve het internet) hebben we N. al twee keer gesproken en ze is superenthousiast over de omgeving, de taken die ze moet doen en al de rest. Dat zit wel goed!

Commentaren

Ook al was de uitslag niet goed, ik slaak toch weer een zuchtje van opluchting dat er niet nog meer is gevonden. De hersenen... ik begrijp het, is ook altijd mijn grootste angst.
En dat trager indruppelen, dat deden ze bij mijn eerste chemobehandeling ook, nadat ik de eerst keer zo ziek was. Het hielp idd..

Leuk dat N het zo naar haar zin heeft, een hele geruststelling voor jullie.

Gepost door: Rikkert | 2011-02-23 om 11.30

Reageren op dit commentaar

rotnieuws, maar nu weten we waar de vijand zit en waar hij dringend moet opkrassen!
blij dat het beter ging met de Zometa. Ik hoop heel hard hetzelfde voor Xeloda en Lapatinib. Begrijp dat je er niet naar uitkijkt.
Veel liefs, Saskia

Gepost door: saskia | 2011-02-23 om 12.35

Reageren op dit commentaar

pfff, toch weer een harde noot om te kraken hé! chapeau hoor hoe jij altijd weer die moed vindt om door te gaan en vol te houden, terwijl je weet dat het uiteindelijk toch nog achteruit gaat... hele dikke knuffel!
hoop dat je wat afleiding vindt in de avonturen van je leendochter!

Gepost door: tricky | 2011-02-23 om 14.10

Reageren op dit commentaar

oh dat vind ik erg, maar de moed niet opgeven dit krijg je wel weer onder controle ben blij dat de bijwerkingen voorbij zijn. Heel veel sterkte meid leef met je mee elke dag vele kusjes je lotgenootje cindyxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Gepost door: cindy | 2011-02-23 om 20.05

Reageren op dit commentaar

Hoop dat de slaap je al te pakken heeft, zodat je morgen beetje minder moe zult zijn,en met minder pijn he Elly!
Wij sturen je veel liefs, en beetje zon!
En tot morgen.
xxx

PS Kijk naar je eerste kleurige tulpen die je gisteren gekregen hebt,en je voelt dadelijk dat de lente niet ver meer is,dat geeft weer nieuwe kracht!

Gepost door: Ma Elly | 2011-02-26 om 23.58

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.