01-06-11

Behandeling

De nieuwe behandeling is gekozen. Het wordt voorlopig driewekelijks Herceptine en dagelijks een Femara pilletje, een aromataseremmer, een middel dat de productie van oestrogeen vermindert. 

Ik schrijf 'voorlopig' want als ik (zowel mentaal als lichamelijk) wat meer gerecupereerd ben van de serieuze aanval door de studiemedicijnen zal daar naar alle waarschijnlijkheid nog een chemo aan toegevoegd worden.

Uit de scan van maandag bleek dat de botmetastasen en longen stabiel gebleven zijn, maar dat de letsels in de buik een beetje toegenomen zijn. Het is dus overduidelijk dat die nieuwe medicijnen hun werk niet gedaan hebben.

In welke mate er roofbouw op mijn lichaam gepleegd werd, bleek gisteren. De extreme vermoeidheid werd de laatste dagen nog extremer en ik had continu tintelende voeten en handen. Bleek uit de bloedafname dat mijn magnesiumgehalte bijna 0 was en dat mijn CK erg verhoogd was wat wijst op spierafbraak. Omdat daar blijkbaar risico's aan verbonden zijn moest ik dus om 17 uur nog met spoed naar het ziekenhuis in Geel waar ik tot 23 uur aan een magnesiuminfuus hing.

En nu voor de verandering... algehele rust...

Ik heb rust in mijn hoofd nodig en dat is niet gemakkelijk. Er spookt de laatste weken zoveel door mijn geest en vaak is die gedachtengang niet te stoppen. Als je weet dat er bijna geen behandelingen meer beschikbaar zijn en je merkt dat dat ene middel waardoor je een nieuwe kans kon krijgen niet werkt, is dat hard en moeilijk te verteren. Regelmatig slaat dan ook de angst toe over de toekomst. Hoe zal het verder evolueren? Hoe ver wil ik gaan? Waar ligt mijn grens om te zeggen 'this is it'? Moet ik daar al mee bezig zijn of heb ik nog wat tijd? Het zijn zware tijden...

 

Wij kunnen onze innerlijke krachtbronnen niet eerder benutten,

dan wanneer we ervan overtuigd zijn ze te bezitten.

Commentaren

Ik wens je alle, alle steun van je meest nabijen en ook van je bloglezers.
Bovenal de kunst om die gedachtengang te stoppen en zo toch weer rust in je hoofd te krijgen. Dat je daarna weer zachtjesaan mag genieten van heel kleine dingen dicht bij jou..
Liefs,
Gerd

Gepost door: Gerd | 2011-06-01 om 10.01

Reageren op dit commentaar

Beste Elly,

Amai, die voorbije proeven zijn weer een heuze beproeving voor je geweest!
Inderdaad hoog tijd dat je je lichaam terug meer met rust laat, en minder oestrogeenopname, hopelijk dat je lichaam dan meer zijn mannetje kan staan .
Toi toi;dat je terug op krachten moge komen, we zien je niet ,maar duimen wel voor je en denken aan jou! En de zon blijft ook paraat :o)

Liefs Rn@ xx

Gepost door: Rn@ | 2011-06-01 om 10.04

Reageren op dit commentaar

Zo jammer dat er nog weinig middelen zijn die jou kunnen helpen.
Dat je gedachten beginnen te tollen is erg begrijpelijk,je weet niet meer hoever je in de toekomst mag kijken.
Ook voor mij is de "toverdoos" bijna leeg, zoals m`n arts het zei.
We moeten de moed erin houden,maar het wordt er niet leuker op!

Liefs Mandy.

Gepost door: Mandy | 2011-06-01 om 10.49

Reageren op dit commentaar

Ik stuur je een warme omhelzing...
Goeie moed x

Gepost door: tijdtussendoor | 2011-06-01 om 11.05

Reageren op dit commentaar

Elly,

ik lees dat angst veel plaats inneemt. Zeg tegen die angst dat dat ok is. Tegelijkertijd geef je 'm minder plaats. Telkens minder en minder plaats. En dan kan vertrouwen weer groeien. Zo komt er weer rust in je.
Met vertrouwen zal het alleszins anders aanvoelen.

liefs,
Katleen

Gepost door: Katleen | 2011-06-01 om 11.46

Reageren op dit commentaar

Hoi Elly,
Het enige wat we van op afstand kunnnen doen is mee hopen met jou dat er toch nog een lichtpuntje de kop op steekt.
Veel beterschap en hoop op een positief iets.
Beterschap hé.

Gepost door: francy | 2011-06-01 om 13.41

Reageren op dit commentaar

Ik word er stil van Elly.

Wens je veel sterkte in alles.

Simonne

Gepost door: simonne | 2011-06-01 om 16.46

Reageren op dit commentaar

Heel veel sterkte. Ik hoop dat je je gedachten kunt laten komen en gaan, zonder dat ze je in paniek jagen. Jij bent en blijft jezelf, ook nu.
x

Gepost door: Els | 2011-06-01 om 22.31

Reageren op dit commentaar

er is hier al zoveel moois geschreven, ik kan me er alleen maar bij aansluiten... wens je heel veel mindfulness toe zodat je kan laten zijn wat is, en het daardoor ook weer kan loslaten... maar dat dat niet makkelijk is, dat weet ik als geen ander... en ik hoop dat je intussen ook nog heel veel pluk-de-dag-momentjes mag plukken... wat de toekomst ook brengt, dat niet vergeten hoor!

Gepost door: tricky | 2011-06-02 om 08.30

Reageren op dit commentaar

heel veel sterkte, meisje heb er geen woorden voor liefs je lotgenootje

Gepost door: cindy | 2011-06-02 om 18.54

Reageren op dit commentaar

Elly.

IK stuur je van hier heel veel knuffels en hoop dat ze nog iets vinden .
Hier branden de kaarsjes .
Groetjes t'Chris

Gepost door: Christiane | 2011-06-02 om 20.00

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly, ik hoop dat de medicijnen die je nu neemt toch z'n werk doen, zonder bijwerkingen. Ik heb ongelofelijk veel bewondering voor je moed en doorzettingsvermogen. Dikke knuffel van Ina

Gepost door: Ina | 2011-06-03 om 11.09

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly,

was enkele dagen niet op de www, dat is ook eens wat anders. Lees dus nu pas je postje.
En ja, wat kan ik zeggen, vooral dat ik hoop dat je innerlijke krachtbronnen krachtig genoeg zullen zijn om deze heel moeilijke periode wat draaglijker te maken.

Denk aan je,

Gepost door: Rikkert | 2011-06-05 om 08.05

Reageren op dit commentaar

Wat kan ik schrijven,zeggen,hopen,dromen,geloven,ik weet het zelf niet,maar wens heeeeeeeeeeeeeeeeel veel voor je Elly wat je beter maakt,want het is toch zo moeilijk voor je he!

Weet dat de kaarsjes branden!
Veel liefs van ons!
XXX

Gepost door: Ma Elly | 2011-06-05 om 14.05

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly, loodzwaar moet dit alles wegen. Moeilijk om alles te verwerken. Een stroom van emoties die telkens weer door dat hoofdje moeten gaan om nog maar te zwijgen van de lichamelijke pijn die je telkens weer voelt.
Doe zoals de zonnebloemetjes en probeer telkens je hoofdje weer te richten naar de zon en het zonlicht en laat ons hopen dat de behandeling met Herceptine, Femara en met je innerlijke krachtbronnen je er weer wat bovenop helpen.
Warme knuffel,

Gepost door: Lucretia | 2011-06-05 om 19.00

Reageren op dit commentaar

Liefste Elly,

blijf hopen en laat niet los, dat doen wij samen met jou.

Gepost door: Dirk en Gudrun | 2011-06-05 om 22.28

Reageren op dit commentaar

Lieve Elly sterkte denk aan je Monique

Gepost door: monique gerritse | 2011-06-06 om 10.37

Reageren op dit commentaar

Elly,

Woorden heb ik hier niet voor, alleen heel veel respect. Ik hoop van harte dat je nog lang mag genieten zonder al teveel pijn. Veel moed sterke madame !

Knuffel uit Averbode,
Maggy.

Gepost door: Maggy | 2011-06-06 om 22.06

Reageren op dit commentaar

Ik weet niet wat ik moet zeggen. ben sprakeloos. Wens je veel kracht en moed!!!

Liefs Cindy.xxx

Gepost door: Cindy | 2011-06-07 om 08.02

Reageren op dit commentaar

dag Elly

zeker de moed niet laten varen, de voorbije ellende zo vlug mogelijk proberen te vergeten, en hopen dat deze behandeling je wat rust geeft zodat je lichaam kan bekomen, en jij weer volop kunt genieten,
met alle respect
eliane

Gepost door: eliane | 2011-06-07 om 16.20

Reageren op dit commentaar

Hallo Elly

Als ik dit hier allemaal lees wordt ik stil ze-ne!
Veeel sterkte en de moed niet verliezen en ik zal zeker een kaarsje voor je branden bij de H. Rita.

liefs annemarieke, x

Gepost door: annemarieke | 2011-06-09 om 20.12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.