29-08-11

Wat gebeurt er nu?

Elly heeft haar pen doorgegeven en gevraagd jullie op de hoogte te houden van wat er nu gebeurt.

Ondertussen heeft Elly haar plaatsje gevonden in een heus ziekenhuisbed zodat ze zelf haar ligcomfort kan regelen.

Zoals ik al in een commentaar schreef bleek de pijn niet langer te harden. Ondertussen werd een pompje geplaatst met morfine en allerlei andere medicijnen. Het braken is verminderd, de pijn is beter onder controle en Elly is overgeschakeld van niet slapen naar heel veel slapen.

De oncologe, huisdokter, verpleging en Ispahan werken continu samen en doen er alles aan om het Elly zo aangenaam en comfortabel mogelijk te maken.

En wij waken... en letten er op dat dat ook gebeurt.

pa

23-08-11

Wat gebeurt er hier?

Stil hier. Geen energie en inspiratie om hier veel te schrijven, maar omwille van enkele ongeruste mailtjes toch even laten weten hoe het gaat.

Niet geweldig. Vrijdag opnieuw vocht afgetapt. Het tempo waarmee het komt, wordt steeds hoger en dat merk ik aan alles. Nu ook regelmatig last van dikke benen.

Vorige week plots onhoudbare pijn in bil, geen idee waarom. Het was zo erg dat er geen andere optie was dan extra morfine inspuiten, met als gevolg minder pijn maar wel uren overgeven. Van dat laatste heb ik trouwens regelmatig last. De balans vinden tussen afdoende pijnstilling en de bijwerkingen (overgeven en sufheid) is moeilijk.

Ik ben blij dat er elke dag een verpleegster komt om mij te douchen want dat kan ik zelf niet meer. Zelfs met haar hulp moet ik daarna rusten omdat ik uitgeput ben van de 'inspanning'. Voor alle andere dingen wordt voor mij gezorgd door mijn privétroepen, Hans en ma en pa. Zij doen werkelijk alles wat ik zou kunnen wensen waarvoor nog maar eens DUIZEND MAAL DANK!