CARPE DIEM

Jaardag

2012-01-02T21:12:45+01:00

Vrijdag 30/12/2011 waren wij uitgenodigd op het 1ste verjaardagfeestje van Elly's metekindje Lucas.

Elly was indertijd blij verrast dat zij meter mocht zijn van de kleine Lucas. Fier dat zij was! Elly meter, dat had zij niet direct verwacht. En hoe fier zou ze nu geweest zijn! Terecht trouwens. Wat is me dat een mooi kereltje geworden.

Hieronder vinden jullie een paar leuke foto's van bij de geboorte, de doop en het eerste verjaardagfeestje. Geniet mee van baby Lucas tot peuter Lucas...

Bedankt Sabine en Geert, dat we samen met Hans mee mochten vieren. Het was voor ons een welgekomen afleiding in deze moeilijke periode.

Ondertussen ligt 2011 achter ons. Het was een "annus horribilis" voor ons. Een jaar vol ups en downs. Een jaar met vele tranen om het afscheid van Elly. Een jaar toch ook met goede momenten omwille van de vele mooie herinneringen aan Elly. Tijdens deze eindejaarsperiode hebben we haar extra gemist. De eerste keer dat we de feestdagen moesten doorkomen zonder Elly. Haar plaats aan tafel die telkens leeg bleef, riep emotionele herinneringen op. Maar omdat Elly regelmatig het gespreksonderwerp was, verschoten we telkens dat de tijd zo snel voorbij ging.

2012 heeft zich ondertussen al aangemeld. Wat het jaar ons brengen zal, moeten we afwachten. Hopelijk ligt er veel positiefs in het verschiet. In elk geval wensen wij alle blogvolgers een aangenaam en vreugdevol

Lieve Lieve (2)

2011-11-14T22:51:21+01:00

Vandaag één jaar geleden is Elly's lieve vriendin en lotgenote Lieve overleden. Vijf jaar lang deelden zij lief en leed en waren zij regelmatig samen in het ziekenhuis om gelijklopende behandelingen te ondergaan. Samen hadden ze veel meegemaakt, samen pepten ze mekaar op naar de volgende behandeling toe. Het onverwachte heengaan van Lieve was dan ook een zware slag voor Elly en vanaf toen zag ze haar toekomst met nog meer angst tegemoet.

Elly plaatste toen voor Lieve het liedje "One Word" van Anouk op haar blog. Zo triest en toch mooi. Redenen te over om het nog een keer te horen. And now you both are stars in heaven!

Deze namiddag nog op bezoek geweest bij Hans. Nanouchka was juist vertrokken naar haar 'kot' in Antwerpen en Hans dus alleen thuis. Loopt nog altijd (een beetje) verloren in het huis waar alles hem herinnert aan Elly, zijn grote steun en toeverlaat.

Ook nog eens geprobeerd de dressing leeg te maken. Verschrikkelijk moeilijk en emotioneel. Ook mooie herinneringen en toch pijnlijk. Wat missen wij jou, Elly...

Nooit meer jouw stem,

Nooit meer jouw lach.

Nooit meer samen genieten

van een mooie dag;

De pijn vanbinnen doet zeer,

ze zeggen dat mindert,

maar wanneer?

Wij missen je meer en méér.

Afscheid tijdens afscheidsplechtigheid

2011-10-26T23:22:30+02:00

We zijn gekomen aan het einde van de afscheidsceremonie.

De afscheidstekst werd gelezen door de ceremoniemeester. Op het scherm werd ondertussen bovenstaande foto van Elly geprojecteerd.

Tot afscheid.

Je kan huilen omdat Elly er niet meer is

of je kan lachen omdat zij onder ons geleefd heeft.

Je kan je ogen sluiten en hopen dat zij terugkomt

of je kan je ogen sluiten en zien wat zij heeft achtergelaten.

Je hart kan leeg zijn omdat je haar niet ziet

of het kan vol zijn met haar liefde.

Je kan aan haar denken en enkel dat zij van ons is heengegaan

of je kan haar gedachten koesteren en deze laten voortleven.

En laten we dat maar doen.

Bewaar allemaal nog de mooie herinneringen aan Elly van die tijd dat ze onder ons was.

Elly, we zeggen je geen vaarwel maar tot weerziens.

Het moment van het definitieve afscheid is dan aangebroken. Een laatste hulde aan Elly wordt gebracht door een groet uit te brengen aan de asurne waarna een gedachtenisprentje werd aangeboden.

Onder het oog van een toastende Elly en met in ons achterhoofd de tekst van het liedje "Is this our farewell" verlieten we de zaal. Nadien kon er bij een drankje nog van gedachten gewisseld worden o.a. over alles wat Elly voor iedereen heeft betekend en wat ze nog betekenen zal.

En met een knipoogje "hoor" ik Elly al zeggen : "Dank je wel. Jullie hebben dat heel goed gedaan". Ik houd er dan ook aan iedereen die meegewerkt en gezorgd heeft voor een vlekkeloos verloop van deze afscheidsplechtigheid nog een keer hartelijk te bedanken.

slegers.willy@gmail.com

Diapresentatie Afscheid

2011-11-01T18:57:19+01:00

Elly had ook een diareeks samengesteld die moest getoond worden tijdens de muzikale intermezzo's. Zij heeft hier zowat elke periode van haar veel te korte leven willen toelichten. Ik hoop dat jullie er evenveel plezier aan beleven als ik eraan heb beleefd tijdens het samenstellen van dit bericht.

Zesde tekst Afscheid

2011-10-17T14:20:54+02:00

"Tijd voor mij om jou te verlaten" : gelezen door Elly's vriendin Viviane

Tijd voor mij om jou te verlaten

geen verdriet meer en geen pijn

kijk naar de regenboog en weet

ik zal er altijd zijn.

Het zal niet eeuwig duren

eens komt er een moment

dat ik je weer zal vasthouden

dat je weer bij me bent.

Tijd voor ons om afscheid te nemen.

droog je tranen nou

kijk 's avonds naar de sterren

weet dat ik van je hou

Denk aan mij en wens mij

altijd heel dicht bij

praat met mij, verdring de pijn

ik zal er altijd voor je zijn.

Als je momenten hebt

dat je je eenzaam

en verlaten voelt

denk dan altijd

dat ik bij je ben

hoe ver ik ook ben….

Zolang je mij niet vergeet

zal ik er altijd zijn.

Ik zal er zijn,

in de lucht die je ademt,

in de aarde waarop je loopt,

in het water waarvan je drinkt.

Ik ben bij je

waar je ook bent,

met mijn lichaam of gedachten,

ik zal er altijd voor je zijn.

Lachend of huilend,

blij of verdrietig,

levend of dood….

Ik zal er altijd zijn,

vergeet dat nooit!

Muziek : "Our farewell" van Within Temptation

slegers.willy@gmail.com

Vijfde tekst Afscheid

2011-10-14T22:30:27+02:00

"Het leven is als een rivier" : gelezen door Elly's nichtje Ilse.

Het leven is als een rivier,

de oorsprong vindt plaats op grote hoogte en in alle rust.

Het komt langzaam tot ontwikkeling,

en het duurt tijden tot je het merkt.

Als hij gevormd is tot een stroompje,

dan gaat het sneller en sneller.

En voordat je het weet,

groeit het tot iets moois.

Eenmaal gegroeid tot iets groots,

gaat het zijn eigen weg.

En volgt het de eenvoudigste route,

tot het eenmaal volwassen en volgroeid is.

En als het dan eenmaal groot is,

opgenomen wordt in een groot geheel.

En komen er dan blokkades op hun pad,

dan moet de stroom zich wijzigen.

Als deze blokkades niet overwonnen kunnen worden,

en de rivier niet op zijn pad door kan gaan.

Zal de stroom zich moeten vertakken,

levensgezellen achterlatend op hun reis.

Het verdriet hebben van alleen verder moeten,

en het gezelschap missen van elkaar.

Eenzaam achterblijven op je eigen reis,

die eindigen zal in de grote zee.

Waar alle druppels

ooit ontsprongen uit een mooie bron

Weer terug bij elkaar zijn gekomen,

terugdenkend hoe het eens begon.

Hoe vaak niet heeft Elly haar stroom zien wijzigen en geprobeerd hem in een bepaalde richting te sturen. Uiteindelijk werd het één grote stroom, niet meer te sturen...

De bijhorende muziek was "One" van U2

slegers.willy@gmail.com

Vierde tekst Afscheid

2011-10-14T22:17:37+02:00

De 4^de tekst “De definitieve reis” komt uit het CD-boek met gedichten over afscheid, samengesteld en gelezen door Jessie De Caluwe. De stem van Jessie en de achtergrondmuziek heb ik niet kunnen reconstrueren…

De tekst werd gekozen omwille van het afscheid maar ook om de gelijkenis met Elly’s mooie tuin. Een tuin waarvan zij zo kon genieten, in alle weersomstandigheden maar voornamelijk als het zonnetje scheen.

Een tuin met die 2 grote oude eiken waaronder zij kon gaan schuilen wanneer het zonnetje te warm werd. Een tuin één en al rust met zicht op de kerktoren en telkens de klokken luidden werd je eraan herinnerd wat genieten van “de stilte” betekende.

Een tuin die Elly zelf hielp aanleggen. En zij was niet te beroerd om de grote middelen te hanteren om de grond en de planten op de juiste plaats te krijgen...

Elly in actie in haar tuin... voor haar een uitlaatklep.

De zuidkant van de woning is één grote glaspartij. Zo had Elly ook vanuit haar ligzetel in de leefkamer, waar zij zovele uren en dagen moest doorbrengen, een mooi zicht op de tuin.

Zij kon intens genieten van de vele vogels die kwamen eten van het voeder dat werd uitgestrooid, van de vlinders in haar vlinder-struiken, van de eek hoorntjes die eikels kwamen pikken, van de poezen van de buren die een schoteltje melk werd voorgezet of van de Figo die af en toe zijn energie buiten kwijt moest. Het was dan ook pijnlijk te moeten zien hoe tijdens de laatste weken haar interesse voor die tuin steeds minder en minder werd…

Ik hoop dat hiermee het mij een beetje gelukt is de omstandigheden te schetsen waarin Elly haar laatste jaren heeft doorgebracht.

En nu de tekst nog!

De definitieve reis

… En ik zal weggaan. En de vogels

blijven zingend achter;

en mijn tuin blijft achter, met zijn groene bomen,

en met zijn witte put.

Alle middagen zal de hemel

Blauw en vredig zijn;

En zullen de klokken van de kerktoren

Luiden zoals altijd.

Die van mij hielden, zullen sterven;

En het dorp zal elk jaar anders zijn;

En in die hoek van mijn bloeiende, witte tuin

Zal mijn geest dwalen, vol heimwee.

En ik zal weggaan; en ik zal alleen zijn, zonder huis,

Zonder groene bomen, zonder witte put,

Zonder blauwe vredige hemel…

En de vogels blijven zingend achter.

slegers.willy@gmail.com