27-04-13

Jaardag

Elly zou vandaag 48 worden. Dat beleven wij in stilte.

Nanouchka, Elly's leendochter wordt vandaag 20. Dat vieren wij mee. Deze morgen zijn wij samen met Hans, Nanouchka en Ken gestart met een héél lekker ontbijt in één van de brasseries op de markt van Geel. Samen hebben wij getoast op Elly en op Nanouchka's jaardag. Herinneringen werden weer eens opgehaald. Wat zou Elly gedaan hebben moest zij er bij geweest zijn? Wat zou Elly gezegd hebben? Zou... zou... Omwille van verschillende afspraken vertrok in de namiddag iedereen in een andere richting om deze dag op een eigen manier te beleven.

Intussen kabbelt voor ons het leven voort. De pijn blijft, het gemis wordt er blijkbaar niet minder om. De put is dieper dan verwacht. Doet me dikwijls denken aan de processie van Echternach : 2 sporten omhoog, 1 sport omlaag. De bovenrand blijft het doel...

De kleine foto links bovenaan de blog heeft zo zijn geschiedenis. En omdat ik de "foto" zo mooi vind wil ik deze wel delen. Een heel goede vriendin van Elly draagt steeds een kleine foto van Elly mee. Tijdens een reis in Turkije ontmoette zij een plaatselijke "kunstenaar" die tekende met behulp van kleurenpotloden. Zij liet hem van dit fotootje een tekening (30x40 cm) maken. Ik vind het resultaat ongelooflijk mooi. Hieronder vinden jullie een "foto" van de kleurentekening. Deze tekening siert nu onze woonkamer en is vaak het onderwerp van gesprek. Dank je wel Hilde.

 

IMG_2695.JPG

Wij missen je Elly en wij niet alleen...

 

01-09-12

1 september

Wij maken momenteel weer een heel moeilijke periode door. Na een lange, moedige maar ongelijke strijd moesten wij één jaar geleden afscheid nemen van Elly. Alhoewel, Elly wilde het eigenlijk nooit hebben over een "strijd" omdat ze vond dat de wapens waarmee gestreden werd te ongelijk waren. Voor haar was het eerder "ondergaan" en incasseren hetgeen de vijand op haar afstuurde. En die laatste maanden heeft zij zeer veel moeten ondergaan, zeker de laatste weken. Deze dagen zien wij al die beelden van de laatste dagen/weken terug de revue passeren als was het gisteren en dat valt bijzonder zwaar. Na een moeilijk jaar passeren nu de moeilijkste dagen. Het verwerkingsproces is iets zwaarder dan gedacht. Maar het leven gaat door en ook wij kunnen niet anders dan verder leven zoals Elly van ons verwacht. Niettemin schieten woorden tekort om te omschrijven hoe zeer we Elly missen... maar ze leeft voort in onze gedachten als die sterke moedige dochter die de dag plukte hoe zwaar die ook was. Daar blijven wij de kracht uit putten om door te gaan.

Vandaag om 16u20 zorgen we er voor dat een lichtje wordt opgestoken en dat een kaars brandt in Scherpenheuvel. Samen met Hans gaan we ergens gezellig iets nuttigen en dan hebben we nog eens de tijd om wat bij te babbelen, herinneringen op te halen,... Door omstandigheden zal Nanouchka Elly gedenken op haar manier. En wij zullen iets drinken op Elly voor al het mooie dat ze voor ons heeft gedaan en ook voor al het mooie dat ze ons heeft nagelaten. Waaronder vele hele mooie herinneringen waar wij zo trots op zijn en haar steeds dankbaar zullen blijven.

En waarom zouden we Elly zelf niet even aan het woord laten?

Op 12/07/2011, amper 7 weken voor het afscheid, werd Elly nog een interview afgenomen. Als getuige op een symposium voor opleiding van geneeskundigen kreeg zij een 20-tal vragen te beantwoorden. De vragen gingen o.a. over het eerste slechte nieuws, de emoties, nazorg, financiële gevolgen, enz. Aan de hand van Elly's antwoorden kan men wel uitmaken welke vraag er werd gesteld. Elly deed dat weer heel goed en droeg zo nog eens haar steentje bij in de evolutie van de kankerbehandeling/leven met kanker naar de toekomst toe. Klik op onderstaande link om Elly's verhaal te horen.

                                                      http://youtu.be/62b8nodB0bs

Wij, Maria, Hans, Nanouchka en Willy, maken van de gelegenheid gebruik om al degenen die ons steunen in deze harde tijden van harte te bedanken voor de vele kaartjes, mails en telefoons die wij al mochten ontvangen. De lieve  woorden steken ons echt een hart onder de riem en helpen ons deze zwarte periode door te komen.

slegers.willy@gmail.com