01-09-12

1 september

Wij maken momenteel weer een heel moeilijke periode door. Na een lange, moedige maar ongelijke strijd moesten wij één jaar geleden afscheid nemen van Elly. Alhoewel, Elly wilde het eigenlijk nooit hebben over een "strijd" omdat ze vond dat de wapens waarmee gestreden werd te ongelijk waren. Voor haar was het eerder "ondergaan" en incasseren hetgeen de vijand op haar afstuurde. En die laatste maanden heeft zij zeer veel moeten ondergaan, zeker de laatste weken. Deze dagen zien wij al die beelden van de laatste dagen/weken terug de revue passeren als was het gisteren en dat valt bijzonder zwaar. Na een moeilijk jaar passeren nu de moeilijkste dagen. Het verwerkingsproces is iets zwaarder dan gedacht. Maar het leven gaat door en ook wij kunnen niet anders dan verder leven zoals Elly van ons verwacht. Niettemin schieten woorden tekort om te omschrijven hoe zeer we Elly missen... maar ze leeft voort in onze gedachten als die sterke moedige dochter die de dag plukte hoe zwaar die ook was. Daar blijven wij de kracht uit putten om door te gaan.

Vandaag om 16u20 zorgen we er voor dat een lichtje wordt opgestoken en dat een kaars brandt in Scherpenheuvel. Samen met Hans gaan we ergens gezellig iets nuttigen en dan hebben we nog eens de tijd om wat bij te babbelen, herinneringen op te halen,... Door omstandigheden zal Nanouchka Elly gedenken op haar manier. En wij zullen iets drinken op Elly voor al het mooie dat ze voor ons heeft gedaan en ook voor al het mooie dat ze ons heeft nagelaten. Waaronder vele hele mooie herinneringen waar wij zo trots op zijn en haar steeds dankbaar zullen blijven.

En waarom zouden we Elly zelf niet even aan het woord laten?

Op 12/07/2011, amper 7 weken voor het afscheid, werd Elly nog een interview afgenomen. Als getuige op een symposium voor opleiding van geneeskundigen kreeg zij een 20-tal vragen te beantwoorden. De vragen gingen o.a. over het eerste slechte nieuws, de emoties, nazorg, financiële gevolgen, enz. Aan de hand van Elly's antwoorden kan men wel uitmaken welke vraag er werd gesteld. Elly deed dat weer heel goed en droeg zo nog eens haar steentje bij in de evolutie van de kankerbehandeling/leven met kanker naar de toekomst toe. Klik op onderstaande link om Elly's verhaal te horen.

                                                      http://youtu.be/62b8nodB0bs

Wij, Maria, Hans, Nanouchka en Willy, maken van de gelegenheid gebruik om al degenen die ons steunen in deze harde tijden van harte te bedanken voor de vele kaartjes, mails en telefoons die wij al mochten ontvangen. De lieve  woorden steken ons echt een hart onder de riem en helpen ons deze zwarte periode door te komen.

slegers.willy@gmail.com   

27-04-12

Jaardag

Elly zou vandaag, vrijdag 27 april 47 jaar geworden zijn. Een moeilijke dag voor ieder van ons. Wij rekenen erop dat Elly ons zal helpen opdat haar slagzin "Uit je pijnlijkste dieptepunten groeien uiteindelijk je grootste krachten" ook voor ons zal uitkomen.

In  een vorig bericht schreef ik al en zong Whitney Houston over "bittersweet memories...".  Wij hebben dan ook ongelooflijk vele mooie herinneringen die Elly ons cadeau deed en wij zullen die herinneringen blijven koesteren. Eén van die onvergetelijke momenten beleefden we tijdens het feestje dat we georganiseerd hadden ter gelegenheid van haar 40ste verjaardag.

Met Elly was afgesproken dat wij die dag samen met Hans en Nanouchka in de vroege avond zouden gaan dineren in het restaurant Il Fogon. Zonder dat zij het wist hadden wij familie, haar vrienden, jeugdvrienden en vroegere schoolkameraden uitgenodigd. Elly begreep niet waarom er gedurende de dag zo weinig telefoontjes kwamen om haar te feliciteren. Andere jaren kwam er op de jaardag zelf ook heel wat volk over de vloer maar deze keer kwam er heel weinig bezoek. Dat werkte blijkbaar een beetje op haar zenuwen en ze besloot, zoals ze later zei :"Als ze toch niet naar hier komen om mij te feliciteren, dan ga ik maar de stad in om mijzelf eens te verwennen". En zogezegd zo gedaan.

Wanneer we s'avonds samen onder een daverend applaus het onverlichte Il Fogon binnen stapten begreep ze onmiddellijk de hele situatie. Eens de lichten aan was het een heel emotioneel moment voor haar (en ook voor ons) toen zij zag wie er allemaal aanwezig was om haar 40ste verjaardag samen met haar te vieren. De traantjes liepen, maar niet alleen bij Elly... Het was haar 1ste verjaardag nadat ze het slechte nieuws gekregen had dat er uitzaaingen vastgesteld waren  in de lever en dat genezing niet meer mogelijk zou zijn. Die avond hebben we echter even alle problemen zoveel mogelijk op de achtergrond geschoven en hebben wij samen met Elly er een heel mooi feest van gemaakt.

Haar neef Wim had zijn gitaar meegebracht en op zijn muziek werd er duchtig meegezongen. Een aanwezige fotograaf had enkele korte filmpjes gemaakt die ik terug vond op Elly's computer. Ik laat jullie 2 x één minuut meegenieten...


 

Nanouchka, Elly's "leendochter" zoals zij ze zo graag noemde, is vandaag ook jarig. Zij wordt "al" 19 en ik maak hier van de gelegenheid gebruik om haar te dezer gelegenheid hartelijk te feliciteren. Straks zijn we daar om het beloofde stuk taart te eten en nog eens wat bij te babbelen. Nog heel veel succes gewenst in de maanden die komen gaan en dat je mag slagen in je 1ste jaar Hogeschool in Antwerpen. Tot straks!

PS : Elly's blog bestaat dus nog en zal blijven bestaan. We kregen nogal wat reacties dat "het lang duurt om de blog te openen" tot zelfs "Elly's blog is weg". Geduld is een mooie deugd! Geduld moet je dus hebben wanneer je Elly's blog opent, ook wanneer de commentaren opgevraagd worden. Op mijn berichtje naar Skynet i.v.m. hiermee heb ik geen antwoord gekregen. Voorstellen, commentaren of reacties zijn welkom op slegers.willy@gmail.com